اعتراف نخبگان غرب به ضرورت «توزیع ثروت» برای نجات جان میلیونها انسان با راهکار مالیات بر دارایی ثروتمندان؛ حقانیت آموزههای ۱۴۰۰ ساله اسلام برای ریشهکنی فقر جهانی
اعتراف نخبگان غرب به ضرورت «توزیع ثروت» برای نجات جان میلیونها انسان با راهکار مالیات بر دارایی ثروتمندان؛ حقانیت آموزههای ۱۴۰۰ ساله اسلام برای ریشهکنی فقر جهانی
در روزگاری که سایه سنگین بحرانهای مالی و هزینههای نظامی، بودجههای بشردوستانه جهان را بریدهاند، پژوهشهای تازه در غرب، مالیات بر دارایی ابرثروتمندان را تنها راه نجات دهها میلیون انسان معرفی میکنند.
راهکاری که اقتصاددانان امروز به آن رسیدهاند، همان حقیقت روشنی است که اسلام ۱۴۰۰ سال پیش با ترسیم حق محرومان در اموال ثروتمندان، پایهگذاری کرده بود.
سقوط بیسابقه و نگرانکننده بودجههای بشردوستانه بینالمللی در سالهای اخیر، جوامع کمدرآمد و اقشار آسیبپذیر را در آستانه یک فاجعه انسانی بزرگ قرار داده است.
در شرایطی که دولتها و نهادهای بینالمللی از تعهدات اخلاقی و حمایتی خود عقبنشینی کردهاند، نخبگان و اقتصاددانان برجسته غربی تنها راه جبران این شکاف عمیق و جلوگیری از مرگ میلیونها انسان را چنگ انداختن به راهکار «وضع مالیات بر ثروتهای کلان» و توزیع مجدد داراییها در سطح جهانی میدانند.
شبکه خبری «یورونیوز» با انتشار گزارشی تحلیلی بر پایه پژوهش تازه و تکاندهنده نشریه معتبر علمی «لانست» پرده از واقعیت تلخی برداشت.
بر اساس این گزارش، کمکهای توسعهای و بشردوستانه رسمی در سراسر جهان نزدیک به یکچهارم کاهش یافته است، زیرا قدرتها و کشورهای کمککننده، منابع مالی خود را از حوزههای حیاتی مانند سلامت و بهداشت خارج کرده و بیشتر این اعتبارات را به سمت هزینههای نظامی و تسلیحاتی سوق دادهاند.
به نوشته «یورونیوز»، ادامه این روند میتواند تا سال ۲۰۳۰ به مرگ بیش از هفت میلیون و ششصد هزار انسان منجر شود که یک میلیون و چهار صد هزار نفر از آنان را کودکان زیر پنج سال تشکیل میدهند.
این در حالی است که هماکنون بیش از ۳ هزار میلیاردر در جهان ثروتی بالغ بر 20 تریلیون و یکصد میلیارد دلار در اختیار دارند.
در همین راستا، لوچو اسپوزیتو و داویده راسلا، از پژوهشگران ارشد این مطالعه علمی، تأکید کردهاند که وضع یک مالیات حتی ۳ درصدی بر ثروت ابرثروتمندان، عملیترین راهبرد منطقی است که میتواند مانع از مرگ حداقل ۲۹ میلیون و پانصد هزار انسان تا سال ۲۰۳۰ شود.
این در حالی است که در آموزههای قرآن کریم و روایات اهلبیت علیهمالسلام در بیش از ۱۴۰۰ سال پیش، پرداخت خمس، زکات، صدقه و انفاق به عنوان راهکاری بسیار موثر برای کمک به نیازمندان و ایجاد همبستگی و حمایت متقابل اجتماعی قرار داده شده و بر آن توصیه و تأکید فراوانی صورت گرفته است.
در آموزههای اسلامی آمده است که خدای متعال رزق و روزی نیازمندان و فقرا را در مال اغنیا و ثروتمندان قرار داده است؛ حقی مشخص که اگر به درستی ادا شود، هیچ فقیری در جامعه باقی نخواهد ماند.
همچنین آموزه های اهلبیت علیهمالسلام، انباشت و احتکار ثروت را منشأ نابرابری ها عنوان نموده و با حاکم نمودن روحیه همدردی و انفاق، عدالت اقتصادی را پایهگذاری کرده است.
تطبیق یافتههای امروز اقتصاددانان غربی با مبانی دینی و آموزه های قرآن کریم و روایات اهل بیت علیهم السلام، نشاندهنده عمق و حقانیت دستورات مترقی اسلام در ریشهکنی فقر است.
