آیت‌الله‌العظمی شیرازی: تقیّه بدون وجود خوف معنا ندارد و «تقیّه مداراتی» به صورت مطلق دلیل شرعی ندارد
آیت‌الله‌العظمی شیرازی: تقیّه بدون وجود خوف معنا ندارد و «تقیّه مداراتی» به صورت مطلق دلیل شرعی ندارد
نشست علمی روزانه آیت‌الله‌العظمی سید صادق حسینی شیرازی، روز پنج شنبه نوزدهم ربیع الثانی سال 1448 برگزار شد.
در این نشست، همانند جلسات پیشین، معظم‌له به سوالات حاضران پیرامون مسائل مختلف فقهی پاسخ دادند.
آیت‌الله‌العظمی شیرازی در پاسخ به پرسشی درباره مفهوم «تقیّه مداراتی» و صحت اطلاق آن فرمودند: اصل کلمه «تقیّه» از ریشه «وقایه» و به معنای پرهیز در صورت وجود «خوف» و ترس است، بنابراین در مواردی که خوف و ترسی در کار نباشد، اطلاق عنوان تقیّه صحیح نیست.
معظم‌له در ادامه با تأکید بر ریشه لغوی این واژه افزودند: تقیّه مصدر است و حقیقت آن وقایه، یعنی قرار گرفتن در حالت خوف است، از این رو، برخی که اخیراً اصطلاح «تقیّه مداراتی» را به کار برده‌اند، این تعبیر با اصل معنای تقیّه منافات دارد.
ایشان همچنین در پاسخ به استناد برخی موارد خاص نظیر نماز خواندن با اهل تسنن در مکه مکرمه فرمودند: مواردی مانند نماز خواندن با اهل تسنن در مکه مکرمه دارای دلیل و روایت خاص خود است؛ چنان‌‌که حضرت فرموده‌اند با آنان نماز بخوانید. اما طرح «تقیّه مداراتی» به عنوان یک قاعده کلی و مطلق، دلیل شرعی ندارد و اگر خوفی وجود نداشته باشد، دلیلی بر صحت آن نیست.
