حمله هوایی به انستیتو پاستور ایران؛ ضربهای تاریخی به یک قرن پزشکی مدرن، واکسیناسیون و سلامت عمومی
حمله هوایی به انستیتو پاستور ایران؛ ضربهای تاریخی به یک قرن پزشکی مدرن، واکسیناسیون و سلامت عمومی
حمله هوایی به انستیتو پاستور ایران، نه تنها به یک مرکز علمی و درمانی آسیب زد، بلکه ضربهای به حافظه تاریخی پزشکی کشور و دستاوردهای یک قرن پیشرفت در واکسیناسیون و بهداشت عمومی وارد کرد.
این نهاد که از واپسین سالهای قاجار شکل گرفت، نقش کلیدی در تولید واکسن، درمان بیماریهای واگیر و توسعه پزشکی مدرن ایران داشته است.
در بامداد ۱۳ فروردین ۱۴۰۵، انستیتو پاستور ایران هدف حملات هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل قرار گرفت.
بنابر گزارش رسانه دویچهوله فارسی، این حمله باعث آسیب گسترده به ساختمان مرکزی و آزمایشگاههای این نهاد شد و مقامهای مسئول نسبت به انتشار احتمالی ذرات آلوده در اطراف هشدار دادند.
دبیرکل سازمان جهانی بهداشت، تدروس آدهانوم گبریسوس، نیز ضمن ابراز نگرانی، از تداوم حمله به مراکز درمانی و پژوهشی در تهران انتقاد کرد.
انستیتو پاستور ایران نه صرفاً یک آزمایشگاه، بلکه محصول نیاز مبرم جامعه ایران به دانش پزشکی در دورهای بود که قحطی، بیماریهای واگیر و نبود نظام بهداشت عمومی، زندگی مردم را تهدید میکرد.
مهدی قدسی، رئیس پیشین این انستیتو، در یادداشتهای خود مینویسد که شاهزاده عبدالحسین فرمانفرما این مرکز را با هدف تولید واکسن آبله و درمان هاری پایهگذاری کرد و آن را نهادی برای نجات جان انسانها میدانست.
همکاری اولیه با انستیتو پاستور پاریس، حضور پزشکان برجسته فرانسوی و ایرانی و تلاشهای پروفسور مارسل بالتازار، ریاست این نهاد در دهههای بعد، باعث شد انستیتو پاستور ایران به مرکزی برای تولید واکسنهای آبله، وبا، ب.ث.ژ و درمان بیماریهای واگیر در سطح ملی و منطقهای تبدیل شود.
به گزارش دویچهوله فارسی، این مرکز همچنین در ایجاد زیرساختهای بهداشتی مانند سازمان انتقال خون و ضدعفونی آب تهران نقش مؤثری داشت.
امروز، حمله به انستیتو پاستور ایران نه تنها خسارت فیزیکی و بهداشتی به همراه دارد، بلکه نماد آسیب به دستاوردهای یک قرن تلاش علمی و پزشکی در ایران محسوب میشود.
این رخداد، یادآور ضرورت حفاظت از نهادهای علمی و اهمیت حفظ سلامت عمومی در شرایط بحرانی و جنگهای معاصر تلقی میگردد.
حفاظت از نهادهای علمی و مراکز درمانی، صرفاً یک ضرورت فیزیکی نیست، بلکه تضمینی برای حفظ میراث علمی، سلامت جامعه و توانمندی کشور در مواجهه با بحرانهاست.
انستیتو پاستور ایران نمونهای زنده از نقش آموزش، پژوهش و واکسیناسیون در نجات جان انسانها و شکلدهی به پزشکی مدرن است؛ آسیب به آن، زنگ هشداری برای توجه جدی به اهمیت علم و سلامت در هر شرایطی محسوب میشود.
