بازخوانی یک مناظره تاریخی در مدینه؛ اعتراف صریح معتبرترین منابع اهل تسنن به تهدید به آتش زدن خانه وحی و قهر حضرت فاطمه زهرا با غاصبان خلافت تا لحظه شهادت
بازخوانی یک مناظره تاریخی در مدینه؛ اعتراف صریح معتبرترین منابع اهل تسنن به تهدید به آتش زدن خانه وحی و قهر حضرت فاطمه زهرا با غاصبان خلافت تا لحظه شهادت
هنگامی که رئیس امر به معروف حجاز در جوار مرقد پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، زمزمه «السلام علیکِ أیتها المظلومة» را در حق حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها برنتافت، یک عالم شیعی با گشودن کهن‌ترین کتاب‌های تاریخی و حدیثی خودِ اهل تسنن، از «الإمامة والسیاسة» تا «صحیح بخاری»، اسنادی را پیش روی او نهاد که راه را بر هرگونه انکارِ مظلومیت دخت پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بست.
«السلام علیک أیتها المظلومة»؛ «سلام بر تو ای بانوی ستمدیده».
زمزمه همین یک عبارت زیارتی در جوار بارگاه مطهر رسول خدا صلی الله علیه و آله در مدینه منوره، جرقه‌ای شد برای شکل‌گیری یکی از مستندترین مناظره‌های تاریخی قرن چهاردهم هجری قمری که در آثار عالمان بزرگ شیعه، از جمله کتاب «النص والاجتهاد» مرحوم علامه سید عبدالحسین شرف‌الدین بازتاب یافته است.
هم چنین اسناد این مناظره تاریخی در دانشنامه سترگ «شرح إحقاق الحق» اثر مرحوم آیت‌الله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی به تفصیل ثبت و گردآوری شده است.
در این رویارویی علمی که در دهه‌های چهل و پنجاه خورشیدی میان یکی از عالمان شیعه و رئیس نهاد «امر به معروف» حجاز درگرفت، مسئول حجازی با شنیدن این فراز از زیارت حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها، با لحنی پرسشگرانه اعتراض کرد که چه کسی بر دختر پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله ستم روا داشته است؟
عالم شیعی برای پاسخ به این انکار تاریخی، به جای استناد به منابع روایی شیعه، ورق‌های تاریخ را از دل معتبرترین آثار اهل تسنن گشود و جلد نخست کتاب «الإمامة والسیاسة» اثر ابن‌قتیبه دینوری را مقابل او قرار داد.
در صفحه نوزدهم این کتاب کهن به صراحت ثبت شده است که عمر بن خطاب برای گرفتن بیعت، درِ خانه امیرالمؤمنین حضرت علی علیه‌السلام را محاصره کرد، فرمان آوردن هیزم داد و سوگند یاد کرد که اگر ساکنان خانه بیرون نیایند، خانه را با اهلش به آتش می‌کشد.
و آنگاه که به او یادآوری کردند حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها در این خانه حضور دارند، با بی‌پروایی تمام پاسخ داد: «هرچند فاطمه در آن باشد!».
افزون بر این، در بخش دیگری از همین اثر، پشیمانی عمیق ابوبکر در واپسین روزهای عمرش به سبب هتک حرمت به خانه وحی ثبت شده است.
زمانی که طرف مقابل کوشید اعتبار ابن‌قتیبه دینوری را خدشه‌دار کند، عالم شیعی استوارترین سند حدیثی اهل تسنن یعنی «صحیح بخاری» را گشود و این عبارت صریح را به او نشان داد: «فَهَجَرَتْهُ فَاطِمَةُ وَلَمْ تُکَلِّمْهُ حَتّى مَاتَتْ»؛ یعنی «فاطمه از او روی گرداند و تا هنگام وفات با او سخن نگفت»؛ سندی سترگ که مظلومیت پاره تن رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را برای همیشه در حافظه تاریخ ثبت کرد.
