۲۴ اکتبر، روز جهانی فلج اطفال؛ تلاش برای ریشه‌کنی نهایی بیماری و تبیین مسئولیت اخلاقی و دینی در حفظ سلامت انسان‌ها
۲۴ اکتبر، روز جهانی فلج اطفال؛ تلاش برای ریشه‌کنی نهایی بیماری و تبیین مسئولیت اخلاقی و دینی در حفظ سلامت انسان‌ها
روز ۲۴ اکتبر به‌عنوان روز جهانی فلج اطفال، فرصتی برای افزایش آگاهی عمومی درباره اهمیت واکسیناسیون، تجلیل از تلاشگران حوزه سلامت و ارزیابی گام‌های پایانی جامعه جهانی جهت پاک‌سازی کامل زمین از این بیماری ویروسی و فلج‌کننده است.
۲۴ اکتبر روز جهانی فلج اطفال است؛ مناسبتی که به همت سازمان‌های بین‌المللی سلامت نام‌گذاری شده تا توجه دولت‌ها و جوامع را به ضرورت ریشه‌کنی کامل بیماری پولیو (Polio) یا همان فلج اطفال معطوف سازد.
این روز که به پاسداشت خدمات جوناس سالک، کاشف نخستین واکسن فلج اطفال، گرامی داشته می‌شود، یادآور مسیر طولانی مبارزه با بیماری‌ای است که زمانی سالانه صدها هزار کودک را در سراسر جهان دچار معلولیت دائم می‌کرد.
ارتقای برنامه‌های ایمن‌سازی عمومی و پوشش سراسری واکسیناسیون، محور اصلی اقدامات بین‌المللی برای جلوگیری از بازگشت این ویروس به مناطق پاک‌شده به شمار می‌رود.
به گزارش پایگاه خبری «میکروب آنلاین» (Microbe Online)، اگرچه پیشرفت‌های بی‌نظیری در کاهش بیش از ۹۹ درصدی موارد ابتلا در جهان صورت گرفته، اما تداوم برخی چالش‌های منطقه‌ای، ناآرامی‌های سیاسی و عدم دسترسی یکسان به خدمات بهداشتی، مهار کامل این بیماری را در چند نقطه محدود از جمله افغانستان، پاکستان و بنگلادش در جنوب شرق آسیا، یمن و غزف در جنوب غرب آسیا، نیجریه، کنگو، سومالی، چاد، سودان و موزامبیک در آفریقا با دشواری مواجه کرده است.
بر پایه ارزیابی‌های منتشرشده در نشریه علمی «لانست» (The Lancet)، سلامت عمومی نیازمند اراده همه‌جانبه، تامین مالی پایدار و حمایت از کادر درمانی و داوطلبانی است که در سخت‌ترین شرایط محیطی برای تسلیم ناهنجاری‌های جسمی تلاش می‌کنند.
کارشناسان پزشکی تاکید دارند که ریشه‌کنی نهایی فلج اطفال تنها با تقویت همکاری‌های فرامرزی و رفع نابرابری در توزیع امکانات بهداشتی امکان‌پذیر خواهد بود.
بر همین اساس، آموزه‌های قرآن کریم و روایات اهلبیت علیهم‌السلام پیش از شکل‌گیری ساختارهای سلامت مدرن، حفظ جان و سلامتی انسان‌ها را در صدر تکالیف فردی و اجتماعی قرار داده‌اند.
چنان‌که قرآن کریم در آیه 32 سوره مائده، نجات جان یک انسان را معادل احیای تمامی انسان‌ها دانسته است «وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا»، «و هر کس انسانی را حیات بخشد و (از مرگ نجات دهد)، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است.»
در سیره پیامبر خدا و امامان معصوم علیهم السلام نیز تندرستی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی شمرده شده و تلاش برای درمان بیماری‌ها و صیانت از سلامت کودکان، مصداق بارز مسئولیت‌پذیری اخلاقی و صیانت از کرامت انسانی قلمداد گردیده است.
