بحران معیشت و ناامنی شغلی روزنامهنگاران در قاره آفریقا؛ هشدار درباره تضعیف روزنامهنگاری مستقل و نقض حق دسترسی عمومی به حقیقت بر اثر فقر و تهدیدهای امنیتی

بحران معیشت و ناامنی شغلی روزنامهنگاران در قاره آفریقا؛ هشدار درباره تضعیف روزنامهنگاری مستقل و نقض حق دسترسی عمومی به حقیقت بر اثر فقر و تهدیدهای امنیتی

یافتههای یک پیمایش فراگیر قارهای نشان میدهد که بخش عمدهای از روزنامهنگاران در کشورهای آفریقایی با فقر شدید، تأخیرهای چندماهه در پرداخت دستمزد، فقدان قراردادهای کاری و تهدیدهای امنیتی دستوپنجه نرم میکنند.
وضعیتی بحرانی که کیفیت اطلاعرسانی را به شدت کاهش داده و استقلال رسانهها را در معرض خطر جدی قرار داده است.

روزنامهنگاران در سراسر قاره آفریقا در شرایطی مأموریت سنگین افشای فساد و اطلاعرسانی شفاف به افکار عمومی را بر عهده دارند که خود برای تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی با چالشهای طاقتفرسایی روبهرو هستند.
فعالیت ماهها بدون دریافت حقوق، نبود قراردادهای رسمی و محرومیت از حمایتهای بیمهای و حقوقی، روزنامهنگاری را در بسیاری از مناطق این قاره به نبردی برای بقا تبدیل کرده و کیفیت و استقلال جریان اطلاعرسانی را به شدت تضعیف نموده است.

بر اساس گزارش منتشرشده در شبکه خبری «الجزیره»، نخستین نظرسنجی فراگیر «فدراسیون روزنامهنگاران آفریقا» که با مشارکت ۱۵۸۶ خبرنگار از ۴۵ کشور این قاره و با حمایت سازمان «یونسکو» انجام شده، ابعاد نگرانکنندهای از این بحران را آشکار ساخته است.

طبق این آمار، ۶۱ درصد روزنامهنگاران درآمدی پایینتر از سطح نیازهای اولیه زندگی دارند، ۵۸ درصد با تأخیر در دریافت دستمزد مواجهند و ۶۲ درصد نیز بدون هیچگونه قرارداد مکتوب فعالیت میکنند.

این فشارهای اقتصادی باعث شده است ۸۴ درصد خبرنگاران به خودسانسوری روی آورند و بسیاری از آنها برای امرار معاش به کمکهای مالی بیرونی وابسته شوند که این امر استقلال حرفهای و صحت اخبار را بهشدت مخدوش میکند و گزارشهای تحقیقی را ناتمام میگذارد.
علاوه بر مشکلات معیشتی، تهدیدهای جانی، آزارهای آنلاین، تبعیض علیه خبرنگاران زن و نبود حمایتهای قضایی، امنیت شغلی و روانی فعالان رسانهای را هدف قرار داده است؛ به گونه ای که ۶۵ درصد خبرنگاران در سه سال گذشته با ارعاب مواجه بودهاند، ۷۸ درصد به پشتیبانی حقوقی دسترسی ندارند و ۴۷ درصد به فکر ترک این حرفه افتادهاند.

کارشناسان تأکید دارند اگرچه اقداماتی برای ساماندهی شغلی خبرنگاران در کشورهایی مانند موریتانی، نامیبیا و مراکش و همچنین تدوین برنامه امنیت خبرنگاران در سومالی انجام شده است، اما در سطح کلان بدون تضمین حقوق صنفی، امنیت شغلی و پرداخت عادلانه دستمزدها، آزادی رسانه و حق مردم برای دانستن حقیقت عملاً محقق نخواهد شد.




