بررسی ریشهها و پیامدهای «اسلامستیزی رسمی»؛ وقتی تبعیض علیه مسلمانان قانونی میشود
بررسی ریشهها و پیامدهای «اسلامستیزی رسمی»؛ وقتی تبعیض علیه مسلمانان قانونی میشود
موضوع مقابله و برخورد با مسلمانان در دنیای امروز، دیگر صرفاً یک بداخلاقی ساده یا رفتار چند آدم متعصب در خیابان نیست.
بلکه به یک جریان رسمی و آشکار به نام «اسلامستیزی» تبدیل شده است.
امروزه در برخی کشورها شاهدیم که این برخوردها شکل قانونی و رسانهای به خود گرفته تا حضور اجتماعی مسلمانان را محدود کند و حقوق اولیه آنها را تحت تأثیر قرار دهد.
واقعیتهای روزمره در فضای بینالمللی نشان میدهد که مقابله با اسلام، از رفتارهای شخصی گذشته و به یک رویکرد اداری و رسمی تبدیل شده است.
این جریان عینی را میتوان در وضع قوانینی دید که مستقیماً پوشش، نوع عبادت یا فعالیتهای مدنی مسلمانان را هدف قرار میدهند.
این محدودیتهای قانونی و اداری، به همراه تصویرِ منفی و ترسناکی که برخی رسانهها از مسلمانان نشان میدهند، باعث گوشهنشینی و انزوای این شهروندان در جوامع مختلف میشود.
اگر این وضعیت را فقط به گردن چند گروه افراطی کوچک بیندازیم، حقیقت اصلی را گم کردهایم.
حقیقت این است که در این رویکرد جدید، اسلام و پیروانش نه به عنوان یک دینِ معنوی، بلکه به عنوان یک «خطر جمعیتی و امنیتی» معرفی میشوند.
وقتی این ذهنیت منفی به کتابهای قانون، رویههای استخدامی و ادارات نفوذ میکند، حقوق شهروندی مسلمانان کمکم سلب میشود؛ اتفاق تلخی که در تاریخ معاصر و در مناطقی مثل میانمار یا بالکان، فرجامی جز خشونتهای خونین و آوارگیهای دستهجمعی نداشته است.
از طرفی، این جریان تلاش میکند هرگونه حقخواهی و ایستادگیِ مردم مسلمان در برابر اشغال خاک، غارت منابع یا نابرابری را با برچسبهای اتهامآمیز بدنام کند تا صدای مظلومیت آنها به گوش جهان نرسد.
بنابراین، برای حل این بحران بزرگ، دیگر اقدامات تشریفاتی یا توصیههای اخلاقی ساده فایدهای ندارد.
مقابله با این تبعیضهای رسمی، نیازمند این است که مسلمانان و فعالان حقوق بشر در سراسر جهان با هم متحد شوند، نهادهای مدنی قدرتمند بسازند و به صورت قانونی از حق همزیستی مسالمتآمیز و کرامت انسانها دفاع کنند.
کارشناسان معتقدند که اگر امروز جلوی این موجِ عادیسازیِ تبعیض و روایتهای نادرست رسانهای گرفته نشود، این روند خطرناک میتواند ارزشهای بزرگ انسانی مانند عدالت و آزادی را برای همگان نابود کند.
در همین راستا، تجربههای زنده و روزمره مسلمانان در جوامع مختلف نشان میدهد که محدودیت در محیطهای کاری، آموزشی و حتی فضاهای عمومی به یک روال عادی تبدیل شده است؛ مسئلهای عینی که لزوم آگاهیبخشی عمومی و ایستادگی قانونی در برابر این نوع نگاه حذفی را بیش از پیش آشکار میسازد.
