تشدید ناامنی در بلوچستان پاکستان؛ تداوم محرومیت و نگرانی از آینده تمامیت ارضی
تشدید ناامنی در بلوچستان پاکستان؛ تداوم محرومیت و نگرانی از آینده تمامیت ارضی
تحولات اخیر در بلوچستان پاکستان بار دیگر این منطقه را به کانون ناامنی و مناقشه سیاسی در جنوب آسیا تبدیل کرده است.
جایی که انباشت محرومیتهای تاریخی، رویکردهای امنیتی ناکارآمد و رقابت بازیگران بیرونی، چشمانداز ثبات را با ابهام روبهرو ساخته است.
بلوچستان پاکستان در هفتههای گذشته شاهد افزایش حملات مسلحانه و فعالیت سازمانیافته گروههای تجزیهطلب بوده است.
وضعیتی که نشان میدهد بحران این ایالت دیگر محدود به یک مسئله محلی نیست.
تحلیلگران منطقهای معتقدند تداوم ناامنی و جنگ روایتها در رسانهها، جایگاه بلوچستان را به یک پرونده راهبردی برای آینده پاکستان ارتقا داده است.
این ایالت با وجود برخورداری از منابع گسترده معدنی و موقعیت ژئواقتصادی مهم، از جمله بندر راهبردی گوادر، همچنان با فقر، بیکاری و کمبود خدمات اساسی دستوپنجه نرم میکند.
گزارشهای منتشرشده در رسانههای پاکستانی از جمله «دان» و «اکسپرس تریبون» نشان میدهد سهم مردم محلی از ثروتهای طبیعی ناچیز بوده و توسعه نامتوازن، احساس بیعدالتی مزمن را تقویت کرده است.
در برابر این نارضایتیها، دولت مرکزی پاکستان طی سالهای گذشته عمدتاً به رویکردهای امنیتی متوسل شده است.
بنابر تحلیلهای منتشرشده در برخی اندیشکدههای منطقهای، این سیاست نهتنها به کاهش بحران کمک نکرده، بلکه فاصله میان جامعه محلی و حکومت را افزایش داده و زمینه جذب جوانان به گروههای مسلح را فراهم کرده است.
همزمان، برخی رسانههای بینالمللی و منطقهای از نقشآفرینی بازیگران خارجی در بهرهبرداری از شکافهای داخلی پاکستان سخن گفتهاند. در این چارچوب، حمایتهای سیاسی و رسانهای از جریانهای تجزیهطلب بهعنوان بخشی از رقابتهای ژئوپولیتیک جنوب آسیا ارزیابی میشود.
کارشناسان تاکید میکنند پیوند دادن تحولات بلوچستان به افغانستان، تحلیلی سادهانگارانه است؛ چرا که ریشه بحران در سیاستهای داخلی پاکستان قرار دارد.
به باور ناظران، خروج از چرخه ناامنی تنها با پذیرش مسئولیت تاریخی، توسعه عادلانه، گفتوگوی سیاسی با نمایندگان واقعی مردم بلوچ و تقویت انسجام داخلی امکانپذیر است.
در غیر این صورت، هشدارها درباره تعمیق بحران و افزایش خطر تجزیه همچنان پابرجا خواهد ماند.
