تضاد آشکار میان وعدههای حمایتی طالبان و پلمب رسانههای شیعیان در افغانستان؛ از ادعای صدور دویست مجوز تا تعطیلی شبکههای تمدن، راه فردا و خبرگزاری آوا

تضاد آشکار میان وعدههای حمایتی طالبان و پلمب رسانههای شیعیان در افغانستان؛ از ادعای صدور دویست مجوز تا تعطیلی شبکههای تمدن، راه فردا و خبرگزاری آوا

ادعای تازه مقامهای طالبان مبنی بر صدور بیش از دویست مجوز رسانهای و حمایت از خبرنگاران در حالی مطرح میشود که کارنامه میدانی این گروه در ماههای گذشته، از پلمب دفاتر، توقف پخش و بازداشت کارکنان رسانههای مرتبط با جامعه شیعه افغانستان حکایت دارد.

تناقضی که واقعیت آزادی بیان و امنیت شغلی اصحاب رسانه در این کشور را با پرسشهای جدی روبهرو کرده است.
سخنان اخیر سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان درباره رشد فعالیتهای رسانهای و اجرای برنامههای حمایتی برای ارتقای توان حرفهای و اعتقادی خبرنگاران، با واقعیتهای تلخ حاکم بر فضای رسانهای افغانستان در تضاد است.

در حالی که مقامهای حاکم بر کابل از صدور مجوزهای متعدد و ایجاد فضای باز سخن میگویند، رسانههای نزدیک به جامعه شیعه طی ماههای اخیر هدف برخوردهای امنیتی، سانسور و تعطیلیهای پیدرپی قرار گرفتهاند.
به گزارش شبکه «طلوعنیوز»، خبیب غفران سخنگوی وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان روز شنبه سیام آبان مدعی شد که طی پنج سال گذشته بیش از دویست رسانه مجوز فعالیت دریافت کردهاند.
با این حال، گزارشهای مستند «کمیته حفاظت از روزنامهنگاران» نشان میدهد که تنها در بازه چهار ماه، سه رسانه شاخص مرتبط با شیعیان با برخوردهای قهری تعطیل شدهاند؛ بهگونهای که در تیرماه دفتر تلویزیون «تمدن» در کابل با یورش نیروهای مسلح و به بهانههای اثباتنشده پلمب شد و در شهریورماه نیز پخش تلویزیون «راه فردا» با وجود داشتن مجوز تازه متوقف و صاحبامتیاز آن بازداشت گردید.

به گزارش «خبرگزاری جمهور» به نقل از نهاد بینالمللی مدافع آزادی مطبوعات، این روند محدود به شبکههای تلویزیونی نماند و در مهرماه نیز دفتر کابل خبرگزاری «صدای افغان (آوا)» بدون ارائه هیچگونه توضیح علنی، پلمب و تجهیزات، اسناد و آرشیو خبری آن ضبط شد.
هرچند برخی از این مجموعهها برای حفظ ارتباط با مخاطبان خود ناگزیر به ادامه فعالیت در فضای مجازی شدهاند، اما این موضوع از مسئولیت حاکمیت در قبال تعطیلی دفاتر رسمی و تضییع حقوق شهروندی شیعیان نمیکاهد.

کارشناسان معتقدند که در جامعهای با تنوع مذهبی همچون افغانستان، ارائه آمارهای گزینشی از مجوزهای تازه نمیتواند پاسخگوی حذف صداهای مستقل و منتقد باشد.
حمایت واقعی از رسانه زمانی معنا مییابد که خبرنگاران بدون هراس از پلمب، بازداشت و فشارهای امنیتی و بدون تحمیل شروط خاص اعتقادی، امکان انعکاس آزادانه مطالبات همه اقوام و مذاهب را داشته باشند.




