تشدید سیاستهای یکدستسازی در افغانستان؛ رهبر طالبان بر حنفیبودن همه مردم، کنترل مطلق بر شهروندان و تبدیل فرمانهای خود به شعر و سرود تأکید کرد

تشدید سیاستهای یکدستسازی در افغانستان؛ رهبر طالبان بر حنفیبودن همه مردم، کنترل مطلق بر شهروندان و تبدیل فرمانهای خود به شعر و سرود تأکید کرد

هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، در سخنرانی جنجالی خود در دانشگاه کابل، با انکار تنوع مذهبی افغانستان و ناروا خواندن پیروی از سایر مذاهب، تمام شهروندان را پیرو مذهب حنفی دانست و با تشبیه مردم به «رمه»، خواستار تبدیل فرمانهای حکومتی خود به شعر و سرود شد.

اظهاراتی که واکنشها و نگرانیهای گستردهای را درباره سرکوب اقلیتهای مذهبی و آزادیهای فرهنگی برانگیخته است.
هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، در نشستی با حضور حدود سه هزار نفر از مقامها و عالمان دینی وابسته به این گروه در دانشگاه کابل، مواضعی جنجالی را درباره ساختار مذهبی، اجتماعی و فرهنگی افغانستان مطرح کرد.

او در این سخنرانی ۹۰ دقیقهای با ادعای پایان یافتن تعدد مذاهب در این کشور، تأکید کرد که همه مردم باید از یک مسیر فقهی واحد پیروی کنند و ضمن حنفی خواندن تمامی شهروندان، تعامل و عمل به مذهب شافعی را ناروا دانست.
به گزارش روزنامه «۸صبح» بر اساس فایلهای صوتی منتشرشده از این نشست، این سخنان در حالی بیان میشود که بخش بزرگی از جامعه افغانستان را شیعیان دوازدهامامی و دیگر اقلیت های مذهبی تشکیل میدهند.

جریانهای سیاسی و مذهبی افغانستان با انتقاد شدید از این اظهارات، نسبت دادن یک مذهب به کل کشور را در تضاد آشکار با واقعیتهای تاریخی و بافت اجتماعی این سرزمین و به معنای نادیده گرفتن هویت بخشی از شهروندان توصیف کردند.
همزمان با این موضعگیریها، گزارشهای محلی از لغو قانون احوال شخصیه شیعیان و بازداشت شماری از روحانیان شیعه در استانهای هرات و بامیان به دلیل برگزاری مراسم عزاداری سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها و فعالیتهای حوزوی منتشر شده است که نگرانیها درباره محدودیتهای مذهبی را دوچندان کرده است.

رهبر طالبان در بخش دیگری از سخنان خود، با نگاهی قیممآبانه شهروندان افغانستان را به «رمه گوسفندان» تشبیه کرد و مدعی شد که نگهداری و حفاظت از این رمه بر عهده امیر است و هیچکس حق نزدیک شدن به آن را ندارد.
او همچنین با اشاره به بیتوجهی مردم به سخنرانیهای رسمی خود و علاقه آنان به هنر، شرط دیدار با شاعران را سرودن قوانین و فرمانهای طالبان در قالب شعر و سرود اعلام کرد و از آنان خواست برای ترویج دیدگاههای این گروه و اصلاح جامعه از ابزار ادبیات استفاده کنند.

اقدامی که در ادامه سیاستهای محدودکننده طالبان علیه شعر و هنر مستقل ارزیابی میشود.



