بازداشت ساکنان و اجبار مالکان به پرداخت کرایه برای خانه‌های شخصی خود در شهرک امید سبز کابل؛ گسترش موج مصادره املاک و زمینه‌سازی تغییر بافت جمعیتی مناطق شیعه‌نشین توسط طالبان
بازداشت ساکنان و اجبار مالکان به پرداخت کرایه برای خانه‌های شخصی خود در شهرک امید سبز کابل؛ گسترش موج مصادره املاک و زمینه‌سازی تغییر بافت جمعیتی مناطق شیعه‌نشین توسط طالبان
طی هفته‌های اخیر، فشار بر ساکنان شیعه و هزاره در شهرک «امید سبز» واقع در غرب کابل با تصرف املاک، مجبور کردن مالکان به پرداخت کرایه برای خانه‌های شخصی خود، پلمب منازل و بازداشت معترضان به اوج خود رسیده است.
اقداماتی که نگرانی‌ها را از آغاز موج تازه‌ای از مصادره سیستماتیک املاک و تغییر بافت جمعیتی در کابل و ولایات شیعه‌نشین مانند دایکندی تشدید کرده است.
وزارت عدلیه طالبان، حدود ۱۵۰۷ جریب از زمین‌های شهرک شیعه‌نشین «امید سبز» را «دولتی» اعلام کرده است.
این تصمیم در حالی اتخاذ شده که مالکان و ساکنان محلی دارای قباله‌های رسمی، اسناد شرعی و مدارک قانونی چنددهه‌ای هستند.
نیروهای طالبان با حضور مسلحانه در محل و جمع‌آوری اسناد، برای هر اتاق از این خانه‌های شخصی، ماهانه ۴ هزار افغانی کرایه تعیین کرده و مالکان را مجبور کرده‌اند برای سکونت در خانه خود به حکومت اجاره بپردازند و حتی معوقات آن را تسویه کنند.
افرادی که از پرداخت این مبالغ خودداری نمایند، با بازداشت و پلمب منازل روبرو می‌شوند.
به گزارش روزنامه «۸صبح»، روند تخلیه هدفمند این شهرک تشدید شده و نیروهای طالبان ساکنان را تهدید کرده‌اند در صورت هرگونه اعتراض با خطر جانی مواجه خواهند شد.
طی روزهای گذشته، حداقل ۳۰ واحد آپارتمانی پس از امتناع مالکان از پرداخت این کرایه‌های اجباری، به‌طور قهرآمیز تخلیه و در اختیار خانواده‌های اعضای طالبان قرار گرفته است.
همچنین نماینده‌ها و بزرگان محلی که نسبت به این اقدامات اعتراض کرده بودند، پس از بازداشت و انتقال به بازداشتگاهی موسوم به «اتاق سنگی» در وزارت عدلیه، تنها با اخذ تعهد کتبی مبنی بر تخلیه منازل خود آزاد شده‌اند.
این اقدامات بخشی از روند گسترده‌تر تضییع حقوق جامعه شیعه و هزاره در افغانستان به شمار می‌رود.
گزارش‌های نهادهای حقوق بشری و منابع محلی نشان می‌دهد که طی سه سال گذشته، مناطق شیعه‌نشین علاوه بر حملات هدفمند، با کوچ اجباری، حذف از ساختار سیاسی، محدودیت‌های شدید مذهبی و تصرف زمین‌های زراعتی توسط کوچی‌ها با حمایت حکومت مواجه بوده‌اند.
کارشناسان بر این باورند که پروژه شهرک امید سبز فراتر از یک مناقشه حقوقی، با هدف تغییر بافت جمعیتی در مناطق غربی پایتخت صورت می‌گیرد.
با توجه به اینکه کمیسیون بررسی املاک طالبان تاکنون ده‌ها شهرک را در سراسر افغانستان دولتی اعلام کرده، این نگرانی به شدت وجود دارد که برچسب «غصب زمین» به ابزاری برای مصادره سیستماتیک املاک شیعیان و موج تازه‌ای از کوچ اجباری در سایر مناطق هزاره‌نشین تبدیل شود.
