افزایش بیسابقه هزینههای درمانی و ناتوانی اقشار محروم در تامین خدمات بهداشتی بیمارستانهای دولتی افغانستان

افزایش بیسابقه هزینههای درمانی و ناتوانی اقشار محروم در تامین خدمات بهداشتی بیمارستانهای دولتی افغانستان

تغییر رویه مراکز درمانی عمومی، خروج خدمات پایه از حالت رایگان و ایجاد فشار مضاعف بر نیازمندان و طبقات کمدرآمد، سلامت جامعه و اصالت خدمترسانی در سیستم بهداشت افغانستان را با تهدید جدی مواجه ساخته است.

تامین سلامت، درمان و دسترسی عادلانه به خدمات بهداشتی، از بنیادیترین حقوق عمومی در آموزه های اسلامی و تعهدات اساسی جوامع انسانی است.

با این حال، گزارشهای دریافتی از شرایط جاری نشان میدهد که بیمارستانهای عمومی و دولتی افغانستان در ارائه خدمات رایگان یا کمهزینه با چالشهای عمیقی مواجه شدهاند.

این وضعیت سبب شده تا شهروندان نیازمند و قشر محروم، عملاً تفاوت چندانی میان هزینههای مراکز عمومی و بخش خصوصی احساس نکنند و در مواجهه با بیماریها زیر بار فشارهای سنگین مالی قرار گیرند.

به گزارش روزنامه «۸صبح»، شهروندان و بیماران مراجعهکننده به مراکز درمانی عمومی از افزایش چشمگیر هزینههای تشخیصی، دارو و حتی ملزومات اولیه پزشکی ابراز نگرانی کردهاند.

بر اساس اظهارات مراجعان، اقلامی مانند دارو، دستکش و خدمات آزمایشگاهی که پیش از این به صورت رایگان ارائه میشد، اکنون باید از سوی خود بیماران و با قیمتهای بالا از بازار آزاد تهیه شود.

نبود چتر حمایتی و بیمه همگانی، این فشارها را بر خانوادههای کمدرآمد دوچندان کرده و روند درمان را با مشکل جدی روبرو ساخته است.

علاوه بر مشکلات مالی، مسائلی چون ضعف در نظارتهای مدیریتی، سرگردانی بیماران در ارجاع غیرضروری به مطبها و آزمایشگاههای خصوصی و وجود برخی رفتارهای غیراخلاقی مانند دریافت مبالغ غیررسمی برای تسریع در روند درمان، بر دغدغههای مردم افزوده است.
پزشکان و متخصصان شاغل در این مراکز نیز با تایید بخشی از این کاستیها، علت اصلی انتقال هزینهها به بیماران را کسری شدید بودجه، کمبود دارو و نبود تجهیزات پیشرفته تشخیصی عنوان میکنند که پاسخگوی حجم بالای مراجعان نیست.

از منظر آموزه های اسلامی و نگاه حقوق بشری، بیمارستانها و نهادهای درمانی پناهگاه نیازمندان هستند و حکومت موظف به حفظ جان و سلامت آحاد جامعه بدون توجه به تمکن مالی آنان است.
برطرف ساختن فوری کمبودهای دارویی، ساماندهی مدیریت مراکز درمانی و بازگرداندن روحیه خدمترسانی رایگان به اقشار ضعیف، از حیاتیترین اقداماتی است که میتواند مانع از بروز بحران انسانی در حوزه بهداشت و سلامت عمومی شود.




