افغانستان در طوفان گرسنگی؛ هشدار درباره بحران شدید امنیت غذایی و نیاز فوری به کمکهای بینالمللی
افغانستان در طوفان گرسنگی؛ هشدار درباره بحران شدید امنیت غذایی و نیاز فوری به کمکهای بینالمللی
برنامه جهانی غذا هشدار داده است که بحران امنیت غذایی در افغانستان به مرحلهای نگرانکننده رسیده و میلیونها نفر در وضعیت ناامنی غذایی حاد قرار دارند.
وضعیتی که بدون تأمین فوری منابع مالی و رفع موانع امدادی، میتواند به گسترش گرسنگی گسترده منجر شود.
در حالی که افغانستان همچنان با پیامدهای بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اقلیمی دستوپنجه نرم میکند، گزارشهای بینالمللی از تشدید بحران غذایی در این کشور حکایت دارد.
بحرانی که به گفته نهادهای امدادی، ساختار زندگی میلیونها نفر را تحت فشار قرار داده است.
بر اساس گزارش برنامه جهانی غذا سازمان ملل متحد، این کشور برای ادامه عملیات امدادرسانی در ماههای آینده به حدود ۳۵۰ میلیون دلار کمک فوری نیاز دارد.
این نهاد تأکید کرده است که بخش بزرگی از جمعیت افغانستان در وضعیت ناامنی غذایی شدید قرار دارند و بدون ادامه کمکها، خطر افزایش سوءتغذیه بهویژه در میان کودکان و خانوادههای آسیبپذیر وجود دارد.
در این گزارش همچنین به عوامل چندگانه بحران اشاره شده است؛ از جمله کاهش کمکهای بینالمللی، بسته شدن یا محدود شدن گذرگاههای مرزی، افزایش قیمت جهانی انرژی و پیامدهای بلایای طبیعی مانند سیلاب و زلزله.
این عوامل باعث شده روند انتقال کمکهای بشردوستانه با اختلال جدی مواجه شود و قیمت مواد غذایی در بازارهای داخلی افزایش یابد.
به گزارش خبرگزاری باختر به نقل از «برنامه جهانی غذا»، بحران کنونی بیش از آنکه ناشی از کمبود غذا باشد، به کاهش قدرت خرید مردم و محدودیت دسترسی اقتصادی آنان به مواد غذایی مربوط میشود. در کنار این مسئله، محدودیتهای اداری و چالشهای حکمرانی نیز روند توزیع کمکها را کند کرده است.
کارشناسان همچنین تأکید میکنند که وابستگی شدید اقتصاد افغانستان به واردات مواد غذایی و آسیبپذیری آن در برابر تغییرات اقلیمی، از عوامل تشدیدکننده بحران کنونی است.
خشکسالیهای مکرر و کاهش منابع آبی، تولیدات کشاورزی را به شدت کاهش داده و معیشت روستاییان را تحت تأثیر قرار داده است.
در سطح منطقهای نیز تنشهای سیاسی و اختلال در مسیرهای تجاری با کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان، باعث افزایش فشار بر بازار داخلی شده است.
در مجموع، گزارشهای بینالمللی تأکید دارند که بحران امنیت غذایی در افغانستان یک پدیده چندبعدی است که بدون همکاری منطقهای، تأمین فوری کمکهای مالی و اصلاح ساختارهای اقتصادی، چشمانداز بهبود آن بسیار محدود خواهد بود.
