گزارش افشاگرانه از رنج جوانان و خبرنگاران در رسانههای افغانستان؛ تداوم کارآموزیهای اجباری، دستمزدهای ناچیز و بهرهکشی حرفهای در سایه بحران اقتصادی

گزارش افشاگرانه از رنج جوانان و خبرنگاران در رسانههای افغانستان؛ تداوم کارآموزیهای اجباری، دستمزدهای ناچیز و بهرهکشی حرفهای در سایه بحران اقتصادی
افزایش گسترده فقر و بیکاری در افغانستان، بسیاری از جوانان تحصیلکرده و خبرنگاران باتجربه را ناگزیر ساخته تا برای مدتهای طولانی تحت عنوان «کارآموز» و بدون دریافت حقوق و امتیازهای مالی مناسب در رسانهها فعالیت کنند؛ وضعیتی که به گفته فعالان رسانهای به ابزاری برای سوءاستفاده از نیروی کار شایسته تبدیل شده است.
تداوم دورههای طولانی کارآموزی، نبود چشمانداز روشن برای استخدام رسمی و پرداخت دستمزدهای ناچیز، به یکی از چالشهای اساسی جوانان و فعالان رسانهای در افغانستان تبدیل شده است.
در شرایطی که بحران اقتصادی و محدودیتهای شغلی بر جامعه سایه افکنده، بسیاری از افراد متخصص و صاحبتجربه مجبورند برای حفظ حضور خود در عرصه خبر، شرایط عادلانه کاری را نادیده بگیرند.
کارآموزی که در اصول حرفهای باید بستری برای آموزش و رشد ظرفیتها باشد، اکنون به شکلی ناخواسته به رویکردی برای تامین نیروی کار رایگان یا کمهزینه در برخی نهادهای خبری مبدل شده است.
به گزارش «روزنامه ۸صبح»، گزارشهای میدانی و اظهارات کارمندان رسانهای نشان میدهد که برخی از جوانان به دلیل عدم امنیت شغلی، ناچار شدهاند دوره کارآموزی را برای بار دوم یا سوم تکرار کنند.
رکود شدید اقتصادی، افت درآمد تبلیغاتی رسانهها و نبود یک مرجع قانونی و مستقل برای دادخواهی در سایه سیاستهای سختگیرانه حکومت طالبان، سبب شده تا نهادهای خبری برای کاهش هزینههای خود، مسئولیتهای اصلی را بر دوش کارآموزان رایگان بگذارند.
این در حالی است که حتی با وجود بهرهمندی رسانهها از پروژههای حمایتی مالی، در مواردی امتیازات تعیینشده به دست کارآموزان نمیرسد.
محدود بودن شدید فرصتهای شغلی و انسداد مسیرهای استخدام، افراد شغل را ناگزیر ساخته تا شرایط ناپایدار، نبود امنیت شغلی و حتی نداشتن حداقل دریافتی مالی را بپذیرند تا تنها بتوانند حضور خود را در این عرصه حفظ کنند.
در این میان، حتی رسانههایی که از طریق پروژههای بینالمللی و حمایتی تامین مالی میشوند نیز در مواردی از پرداخت سهم واقعی و مالی کارآموزان امتناع میورزند.
این برخورد دوگانه و تبعیضآمیز علاوه بر تضعیف کرامت انسانی، انگیزه و اعتمادبهنفس جوانان را به شدت خدشهدار کرده است.
خبرنگاران در داخل افغانستان همزمان با دو چالش بزرگ دستپنجه نرم میکنند: نبود امنیت جانی و فقدان امنیت شغلی.
نبود امنیت جانی و شغلی در کنار کاهش شدید منابع مالی و عواید تبلیغاتی، رسانهها را با مشکلات عدیدهای مواجه کرده است.
فقدان مرجعی مستقل برای دادخواهی و بیتوجهی حکومت طالبان به حقوق صنف خبرنگاران، فضای فعالیت حرفهای را به شدت محدود کرده و زمینه را برای ادامه این روندهای نامناسب شغلی هموارتر ساخته است.




