نگاهی به حیات و تلاش های علمی امام حسن عسکری علیهالسلام؛ بسترسازی تشیع برای ورود به عصر غیبت

نگاهی به حیات و تلاش های علمی امام حسن عسکری علیهالسلام؛ بسترسازی تشیع برای ورود به عصر غیبت

دوران امامت پیشوای یازدهم مسلمانان، زمینهساز یکی از مهمترین تحولات تاریخ تشیع یعنی غیبت حضرت ولیعصر عجلالله تعالی فرجهالشریف بود.

آن حضرت با وجود فشارهای شدید حکومت عباسی، شبکه ارتباطی وکالت را هدایت کرده و معارف دینی را به شیعیان منتقل ساختند.

حضرت امام حسن عسکری علیهالسلام در چهارم ربیع الثانی سال ۲۳۲ هجری قمری در شهر مدینه منوره دیده به جهان گشودند.

آن حضرت در سوم رجب سال ۲۵۴ هجری، پس از شهادت پدر بزرگوارشان، حضرت امام هادی علیهالسلام، در حالی که 22 سال از عمر شریفشان میگذشت، عهدهدار مقام پراهمیت امامت امت اسلامی گردیدند.

دوران کوتاه اما اثرگذار امامت آن حضرت، همزمان با حکومت چندین نفر از خلفای عباسی بود که با حساسیت و نگرانی شدیدی رفتارها و تحرکات امام حسن عسکری علیه السلام و پیروانشان را تحت نظارت قرار میدادند.

به دلیل محدودیتهای سختگیرانهای که از سوی دستگاه خلافت در شهر پادگانی سامرا بر ایشان اعمال میشد، ارتباط مستقیم شیعیان با امام حسن عسکری علیه السلام بسیار دشوار بود.

از این رو، آن حضرت با درایت و برنامهریزی هوشمندانه، نهاد «وکالت» را گسترش دادند و نمایندگانی صالح و مورد اعتماد را در سراسر جغرافیای اسلامی تعیین نمودند تا پاسخگوی مسائل شرعی، اعتقادی و مالی شیعیان باشند.

این سازماندهی دقیق، تدبیری اساسی برای آمادهسازی جامعه اسلامی جهت ورود به دوران غیبت امام دوازدهم محسوب میشد.

علاوه بر هدایت سازمان وکالت، امام حسن عسکری علیهالسلام با نگارش نامهها، توقیعات و تربیت شاگردان برجسته، نقش بسیار مهمی در حفظ کیان تشیع و پاسخ به شبهات فکری و کلامی عصر خود ایفا کردند.

اثر علمی و روایی برجستهای که از آن حضرت به یادگار ماند، تا امروز بهعنوان یکی از ارکان معارفی مکتب اهلبیت علیهمالسلام شناختی روشن از تعالیم اصیل دینی ارائه میدهد.

سرانجام فشارهای پیدرپی و محبوبیت روزافزون امام حسن عسکری علیه السلام، دستگاه خلافت را به اتخاذ سختترین تصمیم واداشت.

آن حضرت در هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ هجری قمری و در سن ۲۸ سالگی، به دستور معتمد عباسی مسموم شده و به شهادت رسیدند.

پیکر مطهر امام حسن عسکری علیه السلام در همان شهر سامرا و در خانه خویش، در کنار مدفن پدر بزرگوارشان امام هادی علیه السلام به خاک سپرده شد تا برای همیشه مشعل فروزان هدایت باقی بماند.





