جدال تازه در بریتانیا؛ آزادی بیان یا هراس از حضور اجتماعی مسلمانان؟
جدال تازه در بریتانیا؛ آزادی بیان یا هراس از حضور اجتماعی مسلمانان؟
انتشار یک مقاله جنجالی در رسانههای بریتانیا بار دیگر بحث قدیمی اما حساس «حدود آزادی بیان» و جایگاه مسلمانان در فضای عمومی این کشور را به صدر توجهات رسانهای و سیاسی بازگردانده و پرسشهایی جدی درباره برابری در برخورد با کنشهای مدنی اقلیتها مطرح کرده است.
در روزهای اخیر، انتشار یادداشتی از سوی «کِلوین مککنزی»، روزنامهنگار شناختهشده بریتانیایی، در برخی رسانههای این کشور موجی از واکنشها را در محافل سیاسی، اجتماعی و رسانهای برانگیخته است.
این مقاله که به افزایش حضور و تأثیرگذاری مسلمانان در عرصه عمومی بریتانیا پرداخته، از سوی بسیاری از ناظران بهعنوان نمونهای آشکار از نگرانی و هراس نسبت به مشارکت مدنی مسلمانان تلقی شده است.
نویسنده مقاله با اذعان به اینکه مسلمانان به نیرویی غیرقابل چشمپوشی در حوزههایی چون اعتراضات مسالمتآمیز، فعالیتهای سیاسی و تأثیرگذاری بر افکار عمومی تبدیل شدهاند، این روند را با لحنی هشدارآمیز توصیف میکند.
به گزارش رسانههای بریتانیایی، این نگاه نه به دلیل نقض قانون، بلکه به سبب استفاده مسلمانان از سازوکارهای دموکراتیک برای مطالبه حقوق و دفاع از مواضع اخلاقی و انسانی، مطرح شده است.
تحلیلگران اجتماعی در گفتوگو با روزنامههایی چون گاردین و ایندیپندنت تأکید کردهاند که این مقاله بیش از آنکه نقدی بر رفتار سیاسی باشد، بازتابدهنده نوعی اضطراب در بخشی از نخبگان رسانهای نسبت به تغییر موازنه قدرت اجتماعی است؛ تغییری که با خروج مسلمانان از حاشیه و ورود آنان به متن گفتوگوی ملی همراه شده است.
منتقدان همچنین به آنچه «استاندارد دوگانه» خوانده میشود اشاره کردهاند؛ بهطوری که کنشهای سیاسی مسلمانان بهعنوان تهدیدی برای جامعه معرفی میشود، در حالی که اقدامات مشابه از سوی گروههای دیگر، مصداق طبیعی آزادی بیان تلقی میگردد.
به گزارش شبکههای خبری بریتانیا، این رویکرد سبب تشدید اتهامات مربوط به اسلام ستیزی و تبعیض ساختاری شده است.
این جنجال رسانهای در بستر بحثی گستردهتر درباره مفهوم واقعی آزادی بیان در بریتانیا شکل گرفته است؛ بحثی که به گفته ناظران، اکنون بیش از هر زمان دیگری با مسئله هویت دینی و حقوق شهروندی مسلمانان گره خورده و آینده همزیستی مسالمت آمیز اجتماعی در این کشور را به چالش میکشد.
