روز جهانی فلج مغزی؛ ضرورت ارتقای آگاهی عمومی، بسط عدالت اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی توانخواهان

روز جهانی فلج مغزی؛ ضرورت ارتقای آگاهی عمومی، بسط عدالت اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی توانخواهان

ششم اکتبر روز جهانی فلج مغزی فرصتی ارزشمند برای جلب توجه جوامع بشری به مسئولیتهای اخلاقی، اجتماعی و حمایتی در قبال مبتلایان به این عارضه عصبیحرکتی است.

رویدادی جهانی که بر لزوم مناسبسازی شهری، دسترسی عادلانه به خدمات درمانی و توانبخشی، و حفظ کرامت انسانی توانخواهان تأکید میورزد.

ششم اکتبر در تقویمهای بینالمللی به عنوان روز جهانی فلج مغزی شناخته میشود.

مناسبتی که با هدف افزایش آگاهی جامعه، حمایت همهجانبه از افراد مبتلا به این اختلال و بهبود کیفیت زندگی آنان و خانوادههایشان نامگذاری شده است.

فلج مغزی از رایجترین معلولیتهای حرکتی در دوران کودکی به شمار میرود که ناشی از آسیبهای مغزی پیش، هنگام یا کمی پس از تولد است.

این عارضه اگرچه درمان قطعی ندارد، اما با مداخله بهموقع، مراقبتهای تخصصی و خدمات توانبخشی مناسب، امکان ارتقای سطح استقلال و مشارکت فعال این افراد در جامعه فراهم میشود.

هدف اصلی از گرامیداشت این روز بینالمللی، بیدار کردن قطبنمای اخلاقی جوامع و رفع موانع ساختاری، فرهنگی و محیطی است که مانع حضور طبیعی این افراد در عرصههای اجتماعی، آموزشی و شغلی میشود.

کارشناسان سلامت و توانبخشی تأکید میکنند که مناسبسازی فضاهای شهری، فراهم کردن ابزارهای کمکی مدرن و ارائه آموزشهای تخصصی به خانوادهها، از ارکان اصلی کاهش فشارهای جسمی و روانی بر مبتلایان به فلج مغزی است.

از سوی دیگر، بر اساس گزارشهای آماری «سازمان جهانی بهداشت»، بخش قابلتوجهی از بیماران مبتلا به فلج مغزی در کشورهای در حال توسعه با کمبود شدید امکانات درمانی، دسترسی محدود به فیزیوتراپی و هزینههای کمرشکن مراقبتی مواجه هستند.

این نهاد بینالمللی از دولتها و نهادهای مدنی خواسته است تا سیاستهای حمایتی خود را به سمت پوشش همگانی بیمه و فراهمسازی فرصتهای برابر برای کودکان و نوجوانان دارای معلولیت سوق دهند.

توجه به حقوق و کرامت انسانهای توانخواه، همسو با ژرفای آموزههای معارف اسلامی است.

در قرآن کریم، تفاوتهای جسمی و آزمونهای زندگی، معیاری برای سنجش تقوا، صبر و مسئولیتپذیری جامعه عنوان شده و بر اصل تکریم عام انسانها بدون توجه به شرایط ظاهری تأکید شده است.

همچنین در روایات اهلبیت علیهمالسلام، یاریرساندن به بیماران، مجاهدت در رفع نیازهای ناتوانان و حفظ عزتنفس آنان، از والاترین فرایض اخلاقی و عبادات شمرده شده است؛ چنانکه احسان به بندگانِ نیازمندِ حمایت، نشانه ایمان راستین و موجب نزول رحمت الهی در جامعه اسلامی معرفی میشود.




