رمزگشایی از تلاش‌های دیپلماتیک مسکو برای میانجی‌گری میان افغانستان و پاکستان در راستای مهار تروریسم و نفوذ غرب
رمزگشایی از تلاش‌های دیپلماتیک مسکو برای میانجی‌گری میان افغانستان و پاکستان در راستای مهار تروریسم و نفوذ غرب
ابتکارات دیپلماتیک روسیه جهت کاهش تنش‌ها میان حکومت طالبان و دولت پاکستان، نشان‌دهنده راهبرد جدید مسکو برای تثبیت ثبات منطقه‌ای، جلوگیری از رشد گروه‌های افراطی و تحکیم نظم چندقطبی پس از خروج نیروهای غربی از افغانستان است.
تحولات سیاسی و امنیتی در جنوب و مرکز آسیا وارد مرحله حساس و پیچیده‌ای شده است.
تشدید تیرگی روابط میان حکومت افغانستانی طالبان و دولت پاکستان، نگرانی‌های عمیقی را درباره احتمال بروز بی‌ثباتی جدید در منطقه ایجاد کرده است.
در این میان، مسکو تلاش می‌افکند تا با ورود به مسایل منطقه‌ای و ارائه پیشنهاد میانجی‌گری، از گسترش دامنه درگیری‌ها و پیامدهای مخرب آن بر امنیت قاره جلوگیری کند.
به گزارش شبکه خبری «الجزیره» (Al Jazeera)، علت اصلی این تحرکات مسکو، بیم از فعال شدن مجدد شبکه‌های تروریستی از جمله گروه سنی های تندروی داعش خراسان و گروه‌های شبه‌نظامی آسیای مرکزی در صورت تضعیف تمرکز امنیتی کابل است.
درگیری میان اسلام‌آباد و حکومت طالبان نه تنها زمینه را برای تحکیم پایه‌های گروه‌های سنی تندرو فراهم می‌سازد، بلکه فرصت جدیدی در اختیار بازیگران غربی قرار می‌دهد تا با سوءاستفاده از خلأ قدرت، نفوذ خود را در جغرافیای افغانستان بازسازی کنند؛ موضوعی که کاملاً مغایر با سیاست «امریکایی‌زدایی» مسکو از منطقه است.
علاوه بر این، مسکو مایل نیست جبهه بحران جدیدی در جنوب گشوده شود که انرژی دیپلماتیک و امنیتی آن را فرسایش دهد.
همچنین، تثبیت وضعیت موجود از طریق سازوکارهایی نظیر «فرمت مسکو» و پیمان شانگهای، ابزاری مهم برای مهار تهدیدها در مرزهای جنوبی و جلوگیری از تسری بحران به کشورهای آسیای مرکزی محسوب می‌شود.
از سوی دیگر، حکومت طالبان نیز می‌کوشد از ظرفیت دیپلماتیک مسکو جهت کاهش فشارهای نظامی پاکستان و جلوگیری از انزوای سیاسی استفاده نماید. این تعامل تعادل جدیدی در مناسبات منطقه‌ای ایجاد کرده است.
کارشناسان معتقدند که میانجی‌گری مسکو میان پاکستان و حکومت افغانستانی را باید تلاشی حساب‌شده برای حفظ ثبات منطقه‌ای، تقویت مسیرهای ترانزیتی اقتصادی و پر کردن جای خالی قدرت‌های غربی دانست.
اگرچه تعامل مسکو با کابل همچنان با احتیاط و نظارت همراه است، اما کاهش تنش میان طرفین، مؤلفه‌ای حیاتی برای جلوگیری از گشوده‌شدن جبهه‌های جدید بحران در منطقه به شمار می‌رود.
