هشدار جهانی نسبت به تبعات ویرانگر آزمونهای اتمی؛ ضرورت توقف کامل آزمایشهای هستهای و حفظ حیات کره زمین

هشدار جهانی نسبت به تبعات ویرانگر آزمونهای اتمی؛ ضرورت توقف کامل آزمایشهای هستهای و حفظ حیات کره زمین

نامگذاری روز 29 آگوست به عنوان روز جهانی مبارزه با آزمایشهای هستهای برای مقابله با آزمایشهای هستهای، یادآور خطرات جبرانناپذیر تسلیحات کشتار جمعی بر حیات بشر و محیطزیست است.

اقدامی که جامعه بینالمللی را به اتخاذ تدابیر قاطع جهت توقف این رفتارهای مخاطرهآمیز و صیانت از اکوسیستم کره زمین فرامیخواند.

توسعه و آزمایش سلاحهای هستهای در دهههای اخیر، یکی از سهمگینترین تهدیدها علیه امنیت حیاتی کره زمین و سلامت نسلهای بشر بوده است.

پیامدهای آلودگیهای ناشی از گسیل و تابش پرتوهای انرژی و ذرات هستهای حاصل از این انفجارها، تا سالیان متمادی در خاک، آب و نسلهای آینده باقی میماند و اکوسیستمهای طبیعی را با تخریبی نامتناسب و زیانبار مواجه میسازد.

از این رو، آگاهیبخشی عمومی درباره خطرات زیستمحیطی و انسانی این آزمایشها، به یکی از اولویتهای حیاتی در عرصه بینالمللی تبدیل شده است.

از همین رو از سوی سازمان ملل متحد، روز ۲۹ آگوست به عنوان روز جهانی مقابله با آزمایشهای هستهای نامگذاری شده است.

این نهاد بینالمللی در سال ۲۰۰۹ میلادی با تصویب قطعنامهای رسمی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، این روز را با هدف افزایش آگاهیهای عمومی درباره آثار مخرب آزمونهای تسلیحات هستهای و تاکید بر ضرورت توقف کامل آنها در تقویم جهانی ثبت کرد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، تلاشها برای ممنوعیت کامل آزمایشهای هستهای، واکنشی به سابقه فاجعهبار انفجارهای آزمایشی در نقاط مختلف جهان است که منجر به آوارگی جوامع محلی و شیوع بیماریهای صعبالعلاج شده است.

سازمانهای مدافع حقوق بشر و نهادهای زیستمحیطی بارها تاکید کردهاند که دستیابی به جهانی عاری از سلاحهای هستهای تنها با پایبندی عملی قدرتها به معاهدات بینالمللی ممکن خواهد بود.

این تلاشهای جهانی جهت جلوگیری از نابودی زمین و انسانها، انطباق کامل و عمیقی با آموزههای متعالی قرآن کریم و روایات اهلبیت علیهم السلام دارد.
قرآن کریم هرگونه تلاشی را که به فساد در زمین و نابودی زمین نسل بشر بینجامد مایه هلاکت جامعه میداند.
آنجا که میفرماید:
«وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ».
«و چون [از نزد تو] روی برتابد [یا به حکمرانی رسد]، در زمین میکوشد تا در آن فساد به پا کند و زراعت و نسل را نابود سازد.»

همچنین در سیره و فرمایشات اهلبیت علیهم السلام، از هرگونه تخریب محیطزیست، آلوده ساختن منابع حیاتی و بهکارگیری ابزارهای نابودی جمعی حتی در نبردها و کارزارها بهشدت نهی شده است.

صیانت از حیات سالم انسانها و حفظ امانتهای الهی در طبیعت، مسئولیت اخلاقی و دینی مؤمنان است که وجدان بیدار بشریت را نیز به همراهی فرامیخواند.





