راهبرد جدید اندونزی در نظم نوين جهانی؛ از چالش‌های پیوستن به بریکس تا جهش‌های چشمگیر اقتصادی و فناوری در جنوب شرق آسیا
راهبرد جدید اندونزی در نظم نوين جهانی؛ از چالش‌های پیوستن به بریکس تا جهش‌های چشمگیر اقتصادی و فناوری در جنوب شرق آسیا
عضویت رسمی اندونزی در گروه بریکس و هم‌زمان با رشد شتابان اقتصادی آن، نشان‌دهنده چرخش‌های استراتژیک در سیاست خارجی و توسعه داخلی بزرگ‌ترین کشور مسلمان جهان است.
حرکتی که با هدف ارتقای موقعیت بین‌المللی، دستیابی به فناوری‌های نوین و تبدیل توانمندی‌های دیپلماتیک به دستاوردهای ملموس اقتصادی دنبال می‌شود.
اندونزی در سال‌های اخیر به یکی از پیشگامان رشد اقتصادی و نوسازی صنعتی در جنوب شرق آسیا تبدیل شده است.
جاکارتا با اجرای طرح‌های کلان توسعه زیرساخت‌ها، دیجیتالی‌سازی فراگیر و توسعه صنایع پایین‌دستی به ویژه در حوزه فرآوری معادن و تولید باتری خودروهای برقی، موفق شده سرمایه‌گذاری‌های عظیم خارجی را جذب کند.
رشد پایدار تولید ناخالص داخلی و صعود به رتبه‌های برتر اقتصادی جهان، اندونزی را از یک صادرکننده مواد خام به یک قطب صنعتی و فناوری در منطقه مبدل ساخته است.
بر اساس تحلیل‌های منتشرشده در نشریه تحلیل سیاست بین‌الملل «ایست آسیا فوروم»، تصمیم اخیر پرابوو سوبیانتو، رئیس‌جمهور اندونزی، برای پیوستن به بلوک بریکس، گامی مهم در راستای موازنه ژئوپلیتیکی و تقویت نقش جاکارتا در مناسبات جهانی به شمار می‌رود.
با این حال، کارشناسان تأکید می‌کنند که حضور در مجامع بین‌المللی تنها زمانی به نفع اقتصاد ملی خواهد بود که با برنامه‌ریزی منسجم داخلی جهت ایجاد اشتغال، انتقال فناوری و توسعه زنجیره‌های تامین همراه شود.
رویکردی که هند نیز در دوره ریاست خود بر بریکس با پیوند دادن اولویت‌های اقتصادی داخلی به دیپلماسی چندجانبه دنبال کرده است.
اندونزی علاوه بر تلاش برای بومی‌سازی نفوذ اقتصادی خود در بریکس از طریق بانک توسعه جدید و استفاده از مکانیسم‌های تسویه با ارزهای ملی، استقلال استراتژیک و سیاست خارجی «فعال و مستقل» خود را حفظ کرده است.
این کشور بدون ورود به بلوک‌بندی‌های انعطاف ناپذیر قدرت‌های بزرگ، روابط متوازنی را با تمام بازیگران شرقی و غربی پیش می‌برد تا از این طریق ثبات اقتصادی و امنیت ملی خود را تضمین کند.
کارشناسان معتقدند که اندونزی الگویی موفق از پیشرفت متوازن را در میان کشورهای مسلمان به نمایش گذاشته است.
کشوری که رشد اقتصادی چشمگیر، نوآوری در حوزه‌های نوظهور و دیپلماسی هوشمندانه را برای ارتقای جایگاه خود به کار گرفته است.
آینده این کشور در نظم رو به تغییر جهانی به این بستگی دارد که چگونه منافع حاصل از حضور در پیمان‌های بین‌المللی را به توسعه پایدار داخلی تبدیل کند.
