پایان ۱۹ سال حضور نظامی اوگاندا در سومالی؛ خروج نیروهای اتحادیه آفریقا و نگرانیها درباره آینده امنیتی موگادیشو

پایان ۱۹ سال حضور نظامی اوگاندا در سومالی؛ خروج نیروهای اتحادیه آفریقا و نگرانیها درباره آینده امنیتی موگادیشو
پس از نزدیک به دو دهه حضور نظامی در سومالی، اوگاندا از تصمیم خود برای خروج نیروهایش از این کشور خبر داده است.

تحولی مهم که در شرایط حساس امنیتی و همزمان با تداوم تهدید گروههای تروریستی، آینده ثبات و امنیت سومالی را در کانون توجه تحلیلگران منطقهای و بینالمللی قرار داده است.
خروج نظامیان اوگاندا از سومالی بهعنوان یکی از مهمترین تحولات امنیتی شاخ آفریقا در سالهای اخیر ارزیابی میشود.

این کشور از سال ۲۰۰۶ میلادی نقش پررنگی در مأموریت نظامی اتحادیه آفریقا در سومالی ایفا کرده و نیروهای آن در کنار دیگر کشورهای آفریقایی، مسئولیت حمایت از دولت مرکزی و مقابله با گروههای تروریستی را بر عهده داشتهاند.
در همین زمینه، رئیس ستاد مشترک ارتش اوگاندا با انتشار بیانیهای در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرده است که مأموریت نیروهای اوگاندایی در سومالی به پایان رسیده و روند خروج آنان بهزودی آغاز خواهد شد.
با این حال، مقامات اوگاندا تاکنون جدول زمانی مشخصی برای تکمیل این خروج ارائه نکردهاند.

به نوشته روزنامه «سومالی جدید» چاپ موگادیشو، نظامیان اوگاندا بخش قابل توجهی از نیروهای مأموریت «هیئت انتقالی اتحادیه آفریقا در سومالی» را تشکیل میدادند.
مأموریتی که با هدف کمک به برقراری امنیت، حمایت از نهادهای دولتی و انتقال مسئولیتهای امنیتی به نیروهای بومی سومالی ایجاد شده است.

این تصمیم در حالی اتخاذ میشود که این مأموریت با مشکلات جدی مالی و کاهش منابع بینالمللی روبهروست.
تحلیلگران امنیتی هشدار میدهند که خروج نیروهای اوگاندا میتواند در کوتاهمدت چالشهایی برای برخی مناطق ایجاد کند.
بهویژه آنکه گروه تروریستی سنی های تندروی الشباب، وابسته به شبکه القاعده، همچنان تهدیدی فعال برای امنیت سومالی و منطقه به شمار میرود.

با این حال، گزارشها نشان میدهد دولت موگادیشو طی سالهای اخیر با تکیه بر نیروهای داخلی و حمایت متحدان، موفق شده بخشهای مهمی از خاک این کشور را از سیطره عناصر گروه سنی های تندروی الشباب پاکسازی کند.
کارشناسان معتقدند که در این شرایط، آینده امنیت سومالی بیش از هر زمان دیگری به تقویت توان دفاعی داخلی، انسجام ملی و تداوم حمایتهای مسئولانه جامعه بینالمللی وابسته است.
مسیری که میتواند این کشور مسلمان را بهسوی ثباتی پایدار و مستقل رهنمون سازد.




