آیت‌الله العظمی شیرازی: استغفار الزاماً به دلیل ارتکاب گناه نیست و در پاره ای از موارد بیان کوچکی انسان در برابر خدای متعال است
آیت‌الله العظمی شیرازی: استغفار الزاماً به دلیل ارتکاب گناه نیست و در پاره ای از موارد بیان کوچکی انسان در برابر خدای متعال است
نشست علمی روزانه آیت‌الله‌العظمی سید صادق حسینی شیرازی، روز دوشنبه بیست و یکم جمادل الاول سال 1448 برگزار شد.
در این نشست، همانند جلسات پیشین، معظم‌له به سوالات حاضران پیرامون مسائل مختلف فقهی پاسخ دادند.
آیت‌الله العظمی شیرازی با اشاره به روایت منقول از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله «إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً مِنْ غَيْرِ ذَنْبٍ» (همانا من هر روز هفتاد بار بدون آنکه گناهی مرتکب شده باشم، استغفار می‌کنم)، فرمودند: استغفار تنها منحصر به ارتکاب گناه نیست، بلکه گاهی تجلی تواضع، و بیان کوچکی انسان در برابر عظمت پروردگار است، از همین رو، حتی بزرگانی چون سلمان و ابوذر که گناهی مرتکب نمی‌شدند، استغفار می کردند.
معظم‌له در تبیین معنای لغوی و حقیقت «مغفرت» یادآور شدند: مغفرت از ریشه «مِغفَر» به معنای کلاه‌خود آهنی است که مانع از اصابت شمشیر می‌شود؛ بنابراین، حقیقت مغفرت همان «سَتر» و پوشش الهی است، و این پوشانندگی گاه نسبت به گناهان است و گاه در خصوص اولیای الهی و پیامبر خدا و معصومین صلوات الله علیهم که دارای مقام عصمت کبرا هستند، می باشد.
ایشان همچنین با اشاره به ظرایف بلاغی قرآن کریم فرمودند: استفاده از کلام مجازی و استعاری در این‌گونه مفاهیم، از زیبایی‌های فصاحت و بلاغت است؛ چنان‌که در قرآن کریم نیز کاربرد مجازات بیش از حقایق به چشم می‌خورد.
