کنترل شهر دیر حافر در شرق حلب پس از عقبنشینی نیروهای قسد؛ گامی تازه در جنگ سوریه و تلاش برای یکپارچگی ملی
کنترل شهر دیر حافر در شرق حلب پس از عقبنشینی نیروهای قسد؛ گامی تازه در جنگ سوریه و تلاش برای یکپارچگی ملی
ارتش سوریه روز شنبه ۲۷ دیماه (۱۷ ژانویه ۲۰۲۶) اعلام کرد کنترل کامل شهر دیر حافر در حومه استان حلب را پس از عقبنشینی نیروهای قسد به دست آورده است.
تحولی که در بستر درگیریهای اخیر، عقبنشینی استراتژیک نیروهای کرد و همزمان اعلام فرمان تقویت حقوق فرهنگی و زبانی کردهای سوریه رخ داده است.
ارتش سوریه روز شنبه اعلام کرد که کنترل کامل نظامی بر شهر دیر حافر در شرق استان حلب را پس از عقبنشینی نیروهای قسد به دست آورده است.
اقدامی که رسانه دولتی این کشور از آن بهعنوان «بازپسگیری حاکمیت ملی» یاد کرده است.
به گزارش خبرگزاری فرانس پرس، نیروهای سوری در ساعات اولیه روز در نقاط مختلف این شهر مستقر شدهاند و آماده پاکسازی مینها و بقایای جنگ هستند.
پیش از این، ائتلاف نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) اعلام کرده بود که برای جلوگیری از گسترش درگیریها و با میانجیگری طرفهای بینالمللی، مواضع خود را تخلیه و به سمت شرق رودخانه فرات منتقل خواهد کرد.
طبق گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، این عقبنشینی در واکنش به حملات ارتش و در پی فشارها و مذاکرات با میانجیهای بینالمللی صورت گرفت.
کنترل دیر حافر پس از هفتهها تنش در منطقه رخ داده است؛ جایی که ارتش سوریه پیش از این درگیریهای سنگینی با نیروهای کرد در حومه حلب داشت و منجر به آوارگی هزاران غیرنظامی شده بود.
به گزارش رویترز، ارتش پس از شکست مقاومت نیروهای کرد در بخشهایی از حلب، به سوی دیر حافر پیشروی کرد و سرانجام این شهر را تحت کنترل گرفت.
در کنار تحولات نظامی، احمد شرع، رئیس جمهوری موقت سوریه، فرمانی منتشر کرد که هویت فرهنگی و زبانی کردها را «جزئی جداییناپذیر» از هویت ملی سوریه خواند و برای اولین بار زبان کردی را بهعنوان زبان ملی شناخته شده اعلام کرد؛ اقدامی که کمسابقه در تاریخ سیاسی سوریه است.
ساکنان دیر حافر از حضور نیروهای حکومتی استقبال کرده و برخی آن را «آزادی از تسلط شبهنظامیان» توصیف کردهاند.
اگرچه ائتلاف نیروهای دموکراتیک سوریه ادعا کرده که نیروهای دولتی پیش از کامل شدن عقبنشینی وارد شهر شدهاند و این مسئله را «نقض توافق» خواندهاند.
کارشناسان معتقدند که این تحول نظامی و سیاسی میتواند بخشی از تلاشهای گستردهتر برای تثبیت کنترل دولت مرکزی بر مناطق کلیدی سوریه و کاهش اختلافات قومی–سیاسی در نتیجه سالها جنگ داخلی باشد، اگرچه چالشهای حقوقی و ساختاری همچنان قابل توجه گزارش شدهاند.
