تعمیق شکاف طبقاتی و رکوردشکنی شاخص فلاکت در ایران؛ مالیات غیرمنصفانه تورم بر سفره کمدرآمدها و پیامدهای ناترازیهای اقتصادی
تعمیق شکاف طبقاتی و رکوردشکنی شاخص فلاکت در ایران؛ مالیات غیرمنصفانه تورم بر سفره کمدرآمدها و پیامدهای ناترازیهای اقتصادی
بررسی تازهترین آمارها و دادههای اقتصادی نشاندهنده جهش بیسابقه شاخص فلاکت در بیشتر استانهای ایران و رسیدن آن به مرزهای بحرانی است.
وضعیتی که با گسست شدید تورمی میان دهکهای درآمدی، فشار معیشتی بیسابقهای را بر اقشار ضعیف جامعه ایران تحمیل کرده و ناعدالتی اقتصادی را به نقطه اوج رسانده است.
وضعیت معیشتی و شاخصهای اقتصادی جامعه ایران نشاندهنده تعمیق روزافزون نابرابری و افت شدید قدرت خرید مردم است.
بر اساس آمارهای منتشرشده توسط وبسایت «ایرانجیب»، شاخص فلاکت اوکان در تیرماه به حدود ۹۶ درصد رسیده که حاصل ترکیب نرخ تورم سالانه ۶۶ درصدی و بیکاری ۹.۱ درصدی است.
این وضعیت سبب شده تا در ۱۹ استان کشور، این شاخص از مرز ۱۰۰ درصد عبور کند و استانهایی مانند ایلام رقم ۱۲۰.۶ درصد را تجربه کنند.
در این میان، تورم به عنوان موتور اصلی صعود شاخص فلاکت عمل میکند.
طبق گزارش پژوهشکده پولی و بانکی بانک مرکزی، شکاف تورم نقطهبهنقطه میان فقیرترین قشر (دهک اول) و ثروتمندترین گروه (دهک دهم) به ۱۵.۲ واحد درصد رسیده است.
حدود ۸۲ درصد از اقلام سبد مصرفی کمدرآمدها که شامل مواد غذایی پایه و مسکن است، تورم بالای ۲۰ درصد را ثبت کردهاند؛ موضوعی که نشان میدهد تورم مانند یک مالیات غیرمنصفانه، مستقیم از سفره نیازمندان کسر و به داراییهای طبقات متمول میافزاید.
کارشناسان اقتصادی ریشه این بحران متوالی را در عوامل ساختاری جستوجو میکنند.
وحید شقاقیشهری، اقتصاددان، کسری مزمن بودجه دولت، ناترازی شبکه بانکی، رشد بیرویه نقدینگی و جهشهای ارزی ناشی از تحریمها را اصلیترین عوامل تورم مزمن در ایران میداند.
از سوی دیگر، محمد طبیبیان، دیگر تحلیلگر اقتصادی، به مشکلات بازار کار و افت ظرفیت تولید بنگاهها اشاره کرده و تاکید دارد که فشار واقعی بر نیروی کار بسیار فراتر از آمارهای رسمی بیکاری است.
همچنین تصمیماتی مانند جراحی اقتصادی و حذف ارز ترجیحی در سالهای گذشته، نه تنها حمایتی پایدار ایجاد نکرده، بلکه اثر یارانههای نقدی را در آتش گرانیها تبخیر نموده است.
در آموزه های اسلامی و روایات اهل بیت علیهم السلام، برپایی عدالت اقتصادی، کاهش فاصله طبقاتی و حمایت از محرومان و قشر آسیب پذیر از ارکان اصلی حکمرانی شمرده میشود.
تداوم این نابرابریهای ساختاری و کوچک شدن روزافزون سفره طبقات ضعیف، نیازمند تصمیمات شجاعانه برای اصلاح ناترازیهای بانکی، مهار کسری بودجه، کنترل نقدینگی و اتخاذ سیاستهای حمایتی هدفمند در حوزه تامین کالاهای اساسی است تا سلامت، کرامت و امنیت غذایی جامعه ایران حفظ شود.
