خروش «حیدر حیدر» در شهرک عربهای مشهد؛ بازآفرینی بااصالت مسیر پیادهروی اربعین و مشایه
خروش «حیدر حیدر» در شهرک عربهای مشهد؛ بازآفرینی بااصالت مسیر پیادهروی اربعین و مشایه
با آغاز محرم، شهرک عربهای مشهد که سکونتگاه مهاجران عرب خوزستانی و عراقی است با تکیه بر سنتهای اصیل خوزستانی و عراقی، به قطعهای از مسیر پرشور مشایه تبدیل میشود.
جایی که طنین سنج و دمام، عطر قهوه عربی و آیین کهن سینیگردانی، جو ملموس پیادهروی نجف تا کربلا را در شرق ایران بازسازی میکند.
با فرا رسیدن عاشورا، شهرک عربهای مشهد که سکونتگاه مهاجران عرب خوزستانی و عراقی است، به تجلیگاهی بیبدلیل از مشایه و پیادهروی اربعین تبدیل میشود.
بیش از چهار دهه است که این محله، اصالت و جوشوخروش عزاداری جنوب را در خود حفظ کرده است.
با برپایی بیش از ۳۰ موکب چشمنواز در فواصل بلوکها، سراسر این منطقه یادآور عمودهای مسیر کربلا میشود.
ایستگاههایی آکنده از عطر چای زغالی، قهوه تلخ عربی و نوای حزین مداحان عراقی که مجاوران مشهدی را از سراسر شهر به این اقیانوس پُرشور میکشاند.
در این موکبها با طعام سنتی عراقی و ندای «تفضل» از زائران پذیرایی میشود تا حس و حال گام برداشتن در طریقالحسین و جاده نجف به کربلا به زیباترین شکل ممکن بازآفرینی شود.
عشق مشترک این مهاجران و مشهدی ها به اهلبیت علیهم السلام در این نقطه از شهر، تمام تفاوتهای اقلیمی را ذوب کرده و پیوند عمیقی میان فرهنگ بومی مشهد و سنن اصیل مرزنشینان جنوب و عراقی ها ایجاد میکند؛ به گونه ای که هر بازدیدکنندهای خود را در میانه طریق مشایه و در آغوش گرم خادمان بیادعای حسینی مییابد.
جدا از این فضاسازی پُر از احساس، تقویم و شیوه عزاداری جنوبیها و عراقی ها ساکن این شهرک نیز اصالتی خاص دارد.
ساکنان این شهرک بر اساس ترتیب تاریخی شهادت یاران امام حسین علیه السلام، روز تاسوعا را به سوگواری برای حضرت علیاصغر علیه السلام اختصاص میدهند.
اوج این شور حماسی در شب هشتم محرم و با آیین کهن «سینیگردانی حضرت قاسم علیه السلام» متجلی میشود.
در این آئین باشکوه، جوانان با دشداشههای بلند، سینیهای آراسته به شمع، حنا، شیرینی و گلاب را بر سر میگذارند و با تکان دادن پارچههای سبز، در دل کوچهها به حرکت درمیآیند.
با بلند شدن نوای کوبنده سنج و دمام، جمعیت یکصدا فریادهای «حیدر حیدر» سر میدهند و شور و شعور عاشورایی را به اوج میرسانند.
در نهایت، ظهر عاشورا با اجرای تعزیه و شبیهخوانی بزرگ خوزستانیها و عراقی ها به زبان عربی در زمینهای اطراف محله، این تصویرسازی از مشایه کامل میشود؛ پدیدهای پویا که پایتخت معنوی ایران را به عمق اصالت عزاداری جنوب پیوند میزند.
