دزفول؛ شهری با پلهای دو هزار ساله و خانههای تاریخی که گذشته پرافتخار خود را در جریان زندگی روزمره حفظ میکند

دزفول؛ شهری با پلهای دو هزار ساله و خانههای تاریخی که گذشته پرافتخار خود را در جریان زندگی روزمره حفظ میکند
دزفول، شهری تاریخی در استان خوزستان ایران، با پلهای باستانی و بافت قدیمی خود، امروز تلاش میکند تا گذشته پرافتخار خود را نه در موزهها، بلکه در جریان زندگی روزمره مردم حفظ کند.
دزفول، یکی از کهنترین شهرهای ایران، با تاریخچهای بیش از دو هزار سال، شاهد تمدنهای متعددی بوده است.
بر اساس منابع تاریخی، پل ساسانی دزفول که قدمتی دو هزار ساله دارد، امروز همچنان پابرجاست و به عنوان نمادی از استقامت و مهندسی بینظیر دوران گذشته شناخته میشود.
این پل که بر روی رود دز قرار گرفته، بارها در طول تاریخ مرمت شده و به گفته کارشناسان، آخرین بازسازی آن در دهههای اخیر انجام شده تا همزمان با حفظ اصالت، امکان تردد مردم فراهم شود.
علاوه بر پلها، خانههای تاریخی دزفول نیز داستانهای خود را بازگو میکنند.
رسانههای محلی گزارش دادهاند که شوادانها و بناهای قدیمی دزفول، پس از سالها بیتوجهی، با برنامههای مرمتی بازسازی شدهاند و زندگی مجدد به آنها بازگشته است.
شوادانها یا شُوَدانها، اصطلاحی است که در معماری سنتی دزفول و برخی مناطق جنوب ایران برای اتاقها یا بخشهای زیرزمینی خانههای قدیمی استفاده میشود.
این فضاها معمولاً خنک و تاریک بودند و برای نگهداری غذا، ابزار و گاهاً به عنوان انبار استفاده میشدند، چون هوای زیرزمین در تابستان خنک و در زمستان معتدل بود.
این اقدامات باعث شده تا گردشگران و اهالی شهر بتوانند فرهنگ و هنر معماری سنتی را در جریان زندگی روزمره تجربه کنند، نه تنها در قالب یک نمایشگاه یا موزه.
بازگرداندن زندگی به بافت قدیمی دزفول، علاوه بر ارزش فرهنگی، پیامدهای اجتماعی و اقتصادی نیز داشته است.
رسانههای محلی اعلام کردهاند که این پروژهها، ضمن جذب گردشگر، حس هویت و تعلق شهروندان به گذشته تاریخیشان را تقویت کرده است.
امروز دزفول نمونهای از شهری است که گذشته و حال خود را به گونهای هماهنگ و زنده به نمایش میگذارد، شهری که آجرهایش روایتگر تاریخ، فرهنگ و مقاومت مردمانش هستند.
در دزفول، تدین و عشق به اهل بیت علیهمالسلام بخش جداییناپذیر زندگی مردم است.
مردم این شهر نه تنها در مناسبتهای مذهبی همچون محرم و رمضان، بلکه در زندگی روزمره نیز ارزشهای دینی را گرامی میدارند و با برگزاری مراسمهای خانگی، نوحهخوانی و خدمت به نیازمندان، ارادت خود به اهل بیت را نشان میدهند.
این عشق عمیق به خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام، همبستگی اجتماعی و کمک به دیگران را تقویت کرده و فرهنگی دیرپا از احترام و تعهد مذهبی در دزفول رقم زده است.



