افزایش فشارهای معیشتی و رفتارهای ناپسند اجتماعی نسبت به زنان سرپرست خانواده در افغانستان؛ فراخوان آموزههای دینی برای صیانت از کرامت زنان سرپرست خانواده و کودکان یتیم

افزایش فشارهای معیشتی و رفتارهای ناپسند اجتماعی نسبت به زنان سرپرست خانواده در افغانستان؛ فراخوان آموزههای دینی برای صیانت از کرامت زنان سرپرست خانواده و کودکان یتیم

زنان سرپرست خانواده و بیوهزنان در افغانستان با چالشهای متعدد اقتصادی، رفتارهای تحقیرآمیز اجتماعی و فشار برای ازدواجهای اجباری مواجه هستند.

رویدادی که ضرورت توجه جدی جوامع اسلامی به تکالیف شرعی و اخلاقی در قبال صیانت از حقوق یتیمان و حمایت از زنان بیسرپرست را بیش از پیش نمایان میسازد.

شناخت چالشهای اجتماعی و اقتصادی زنان سرپرست خانواده، یکی از مسائل کلیدی در حوزههای بشردوستانه و اخلاق اسلامی است.

فقدان فرصتهای شغلی مناسب و مشکلات شدید معیشتی، بسیاری از زنان بیوه را ناچار ساخته تا برای تامین حداقل نیازهای فرزندان خود، به کارهای طاقتفرسای خانگی روی آورند.

این زنان در کنار تحمل بار سنگین هزینههای زندگی، اجارهبهای مسکن و صیانت از آینده فرزندان خردسال، با قضاوتهای نادرست اجتماعی و برخوردهای نامناسب برخاسته از جهل و سنتهای نادرست روبرو هستند؛ امری که رنج بیسرپرستی و احساس تنهایی را در میان آنان دوچندان میکند.

به گزارش «خبرگزاری فرانسه» (AFP)، روایتهای میدانی از زندگی زنان سرپرست خانواده در افغانستان نشان میدهد که این بانوان با موانع درهمتنیدهای دستوپنجره نرم میکنند.

بر اساس گزارش این رسانه، بسیاری از زنان بیوه نه تنها در تامین هزینههای اولیه درمان و تحصیل فرزندان یتیم خود عاجزند، بلکه در مواردی با فشارهای خانوادگی برای ازدواجهای اجباری و بدون رضایت با اقارب همسر متوفی مواجه میشوند.

همزمان، نهاد «بخش زنان سازمان ملل متحد» (UN Women) در ارزیابیهای بشردوستانه خود هشدار میدهد که زنان خودسرپرست در افغانستان به دلیل فقدان شبکههای حمایتی و امکانات حفاظتی، بیش از سایر اقشار در معرض ناامنی غذایی، فقر مطلق و آسیبهای روانی قرار دارند.
در فرهنگ و تعالیم جامع اسلامی، حمایت از زنان سرپرست خانواده، صیانت از کرامت انسانی آنان و سرپرستی شایسته از کودکان یتیم، از والاترین مسئولیتهای اخلاقی و دینی جامعه به شمار میرود.
آموزههای دینی صریحاً جامعه را از قضاوتهای نامشروع، ستم بر زنان و تحمیل ازدواجهای ناخواسته برحذر داشته و بر حفظ حرمت و تامین عزتمندانه معیشت آنان تاکید میورزند.

از این رو، رسیدگی به وضعیت معیشتی و اجتماعی زنان سرپرست خانواده، نیازمند همیاری دینی، اصلاح رفتارهای نادرست فرهنگی و اقدام عاجل نهادهای حمایتی برای کاهش رنجهای این قشر آسیبپذیر است.




