پنج سال پس از تسلط دوباره طالبان؛ تشدید سرکوب، بحران حقوق بشر و چالشی بهنام عادیسازی روابط خارجی
پنج سال پس از تسلط دوباره طالبان؛ تشدید سرکوب، بحران حقوق بشر و چالشی بهنام عادیسازی روابط خارجی
با گذشت پنج سال از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، همزمان با تشدید بیسابقه محدودیتها علیه زنان، سرکوب رسانهها و انسداد نظام قضایی، افزایش تماسهای دیپلماتیک و اقتصادی برخی کشورهای منطقهای و غربی با حکومت کابل، نگرانیهای عمیقی را میان فعالان حقوق بشر و سازمانهای بینالمللی درباره احتمال مشروعیتبخشی به این گروه بدون توجه به حقوق اساسی مردم افغانستان ایجاد کرده است.
پنج سال پس از سقوط کابل، شرایط اجتماعی و حقوق بشری در افغانستان به یکی از بحرانیترین برهههای تاریخ معاصر خود رسیده است.
به گزارش رویترز، بر اساس تازه ترین گزارشهای سازمان ملل متحد و نهادهای بینالمللی، طالبان با صدور بیش از ۱۰۰ فرمان محدودکننده، جامعه افغانستانی را در انزوایی عمیق فرو بردهاند.
طبق دادههای یونسکو، حدود دو میلیون چهارصد هزار دختر از آموزشهای ثانویه و عالی محروم شدهاند؛ رقمی که در صورت تداوم این سیاستها تا سال ۲۰۳۰ به چهار میلیون نفر خواهد رسید.
به گزارش خبرگزاری ۸صبح، نظرسنجیهای جدید نهاد زنان سازمان ملل نیز نشان میدهد ۵۲ درصد از زنان افغانستانی بیش از دو بار در ماه توان خروج از منزل را ندارند و ۷۰ درصد آنان سلامت روانی خود را ضعیف ارزیابی کردهاند.
این در حالی است که بحران مالی جهانی، ۷۴ سازمان حمایتی زنان در داخل این کشور را در آستانه تعطیلی قرار داده است.
به گزارش رادیو بینالمللی فرانسه (RFI)، در عرصه حقوقی و اجتماعی، حذف کامل بیش از ۱۵۰۰ وکیل مدافع و ۲۵۰ قاضی زن از نظام قضایی، دسترسی زنان به عدالت را مسدود کرده است.
اجرای قوانین جزایی جدید طالبان، جرمانگاری خشونت خانگی را منوط به وجود آثار فیزیکی شدید مانند شکستگی کرده و رسیدگی به پروندههای طلاق و حقوق زنان را با چالشهای بنیادی مواجه ساخته است.
گزارش بیبیسی فارسی نشان میدهد همزمان، سرکوب آزادی بیان با شدت ادامه دارد؛ مرکز خبرنگاران افغانستان طی یک سال گذشته بیش از ۱۰۰ مورد نقض حقوق رسانهها، شامل بازداشت، سانسور و تعطیلی شبکه های تلویزیونی را ثبت کرده است.
این فشارها موجب شده تا جمعی از نهادهای مدنی و معترضان، ۲۴ اسد را «روز سیاه افغانستان» نامگذاری کنند.
به گزارش رادیو فردا، با وجود این سرکوبهای گسترده و شکلگیری گروههای مقاومت مسلحانه مانند جبهه مقاومت ملی و جبهه آزادی—که تحرکاتی را در مناطقی چون بدخشان رقم زدهاند اما هنوز تهدید ساختاری برای طالبان محسوب نمیشوند—تعاملات خارجی حکومت کابل روبهافزایش است.
به گزارش رادیو فردا، کشورهایی مانند چین، هند، ایران، قطر، برخی دولتهای آسیای مرکزی و حتی اتحادیه اروپا رفتوآمدها و گفتوگوهای دیپلماتیک یا کنسولی خود را با طالبان توسعه دادهاند و روسیه نیز اقدام به امضای توافق نظامی با آنها کرده است.
نهادهای بینالمللی و فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که تعامل با طالبان بدون شرطگذاری صریح در زمینه حقوق بشر، سیاست انزوای بینالمللی این گروه را بیاثر ساخته و به عادیسازی سلطه آنان میانجامد.
