بحران انسانی در سرزمین سفرههای خالی؛ چالشهای هولناک ناامنی غذایی، فقر مطلق و سوءتغذیه حاد میلیونها زن و کودک در افغانستان تحت حاکمیت طالبان
بحران انسانی در سرزمین سفرههای خالی؛ چالشهای هولناک ناامنی غذایی، فقر مطلق و سوءتغذیه حاد میلیونها زن و کودک در افغانستان تحت حاکمیت طالبان
همزمان با هفتم ژوئن، روز جهانی ایمنی غذا، بررسی وضعیت معیشتی در افغانستان نشان میدهد که تحت حاکمیت طالبان، داشتن غذای سالم و کافی به رویایی دستناپذیر برای میلیونها خانواده تبدیل شده است.
در کشوری که با فروپاشی اقتصادی، بیکاری مفرط، کاهش شدید کمکهای بینالمللی و فقدان آب آشامیدنی سالم دستوپنجه نرم میکند، صحبت از استانداردهای بهداشتی غذا بیشتر به یک توصیه لوکس و بیمعنا شباهت دارد.
چراکه میلیونها انسان درگیر جنگ روزمره برای بقا و پیدا کردن یک تکه نان هستند و فقر ساختاری، رمق یک نسل را در این کشور ربوده است.
مفهوم ایمنی غذا در کشورهای توسعهیافته بر معیارهایی مثل تاریخ مصرف، بستهبندی استاندارد و نظارتهای آزمایشگاهی دلالت دارد.
اما در جغرافیای کنونی افغانستان، این مفهوم با معنایی بسیار تلخ و حیاتی گره خورده است.
در این سرزمین، ایمنی غذا یعنی امکان زنده ماندن، دسترسی به آب سالم، توانایی پدران برای تامین معاش و دور ماندن کودکان از شبهای گرسنگی.
در شرایطی که زنان از تمام عرصههای کار و فعالیتهای اقتصادی محروم شدهاند و زیرساختهای اولیه مانند برق پایدار برای نگهداری مواد غذایی وجود ندارد، بازارها انباشته از اقلام فاسد و غیراستاندارد است که سلامت جامعه را با تهدیدی جدی مواجه میکند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، سازمان جهانی بهداشت شعار امسال را «از پیامدهای غذای ناایمن تا راهحلها؛ غذای ایمن برای همه» اعلام کرده است؛ در حالی که در افغانستان، راهحلها باید از ریشهکنی فقر مطلق و نظارت بر بازارهای رهاشده آغاز شود.
به گزارش رویترز، بر مبنای آمارهای رسمی که از سوی برنامۀ جهانی غذا منتشر شده، هماکنون ۱۷.۴ میلیون نفر در این کشور به کمکهای فوری غذایی نیاز مبرم دارند که این رقم، به خوبی نشاندهنده سفرههای خالی و درماندگی خانوادههاست.
همچنین برآوردهای دقیق نهادهای حقوقبشری و گزارشهای میدانی سازمان ملل متحد حاکی از آن است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، نزدیک به ۴ میلیون و نهصد هزار زن و کودک افغانستانی متبلا به سوءتغذیه، نیازمند درمان فوری هستند.
طبق همین گزارشهای بینالمللی، تخمین زده میشود که حدود ۳ میلیون و هفتصد هزار کودک تا پایان سال جاری با سوءتغذیه حاد و مرگبار روبهرو شوند که این فاجعه به معنای نابودی تدریجی یک نسل است.
جامعه اسلامی و نهادهای مدنی با انتقاد از بیتفاوت ماندن جهان به این بحران، تاکید میکنند که حق زندگی مردم افغانستان، امروز قربانی تندروی و تروریسم شده و جامعه جهانی کماکان استمرار این فاجعه هولناک انسانی را تماشا میکند.
