چهارم شعبان سالروز ولادت حضرت اباالفضل العباس نماد وفاداری، شجاعت و ایثار در فرهنگ عاشورایی
چهارم شعبان سالروز ولادت حضرت اباالفضل العباس نماد وفاداری، شجاعت و ایثار در فرهنگ عاشورایی
چهارم شعبان یادآور ولادت شخصیتی بزرگوار است که نام او با وفاداری مطلق، بصیرت عمیق و فداکاری بیحد گره خورده و در فرهنگ عاشورایی به عنوان الگویی ماندگار برای دفاع از حق و حمایت از ولایت شناخته میشود.
حضرت اباالفضل العباس در چهارم شعبان سال 26 هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشودند و از همان آغاز، نشانههای بزرگی و عظمت در وجود آن حضرت آشکار شد.
تربیت در دامان امیرالمؤمنین حضرت و حضرت امالبنین سلام الله علیهما، زمینهساز شکلگیری شخصیتی شد که ادب، ایمان، شجاعت و وفاداری در آن به اوج رسید.
لقب قمر بنیهاشم به سبب زیبایی چهره و درخشندگی شخصیت معنوی بر آن حضرت نهاده شد و این عنوان تا امروز در میان دوستداران اهل بیت علیهم السلام باقی مانده است.
در واقعه کربلا، حضرت عباس علیه السلام جلوه کامل ایثار و فداکاری را به نمایش گذاشتند و با تمام توان در کنار امام حسین علیه السلام ایستادند.
آن حضرت در روز دهم محرم سال 61 هجری قمری و در سن 35 سالگی، در راه دفاع از حق و حمایت از امام خود به شهادت رسیدند، و نام ایشان برای همیشه در تاریخ به عنوان نماد وفاداری ثبت شد.
پرچمداری سپاه امام حسین علیه السلام، مسئولیتی بزرگ بود که به حضرت عباس علیه السلامسپرده شد و این انتخاب، نشاندهنده اعتماد کامل امام حسین علیه السلام به ایمان و استواری آن حضرت بود.
مرقد مطهر حضرت عباس علیه السلام در شهر مقدس کربلا و در جوار حرم امام حسین علیه السلام قرار دارد و فاصله میان این دو حرم مطهر با عنوان بینالحرمین شناخته میشود.
این مکان برای میلیونها زائر از سراسر جهان، نقطهای مقدس و بسان بهشت روی زمین، و الهامبخش به شمار میرود و حضور گسترده زائران در این قطعه از زمین، نشانه جایگاه رفیع حضرت عباس علیه السلام در دلهای مؤمنان محسوب میشود.
کنیهها و القاب فراوانی برای حضرت عباس علیه السلام نقل شده که هر یک بخشی از عظمت شخصیت آن حضرت را بازتاب میدهد.
القابی همچون بابالحوائج، سقّا، پرچمدار و علمدار، بیانگر نقش معنوی و تاریخی آن حضرت در فرهنگ اسلامی است.
لقب بابالحوائج به ویژه نشاندهنده باور عمیق مردم به جایگاه معنوی آن حضرت در گشایش مشکلات و آرامش دلها شناخته میشود.
در فرهنگ شیعیان، نذر و توسل به حضرت عباس علیه السلام جایگاهی ویژه دارد و سفره حضرت اباالفضل علیه السلام از شناختهشدهترین شعائر مردمی به شمار میرود.
ذکر معروف «یا کاشفَ الکَرْبِ عنْ وَجهِ الْحُسَین اِکْشِفْ کَرْبی بِحَقِّ أَخیکَ الحُسَین» (ای برطرف کننده غم و اندوه از روی حسين به حق برادرت حسين ، اندوه و مشکل من را برطرف کن)، به عنوان یکی از مهمترین اذکار توسل به حضرت عباس علیه السلام میان مردم خوانده میشود و گاه توصیه میشود که این ذکر به تعداد 133 مرتبه گفته شود.
کرامات حضرت عباس علیه السلام در میان مردم زبانزد است و روایتهای بسیاری از گشایش مشکلات و شفای بیماران با توسل به آن حضرت نقل میشود.
این باورها، نشاندهنده پیوند عاطفی و اعتقادی عمیق میان مردم و شخصیت حضرت عباس علیه السلام است و جایگاه معنوی آن حضرت را بیش از پیش آشکار میسازد.
سالروز ولادت حضرت اباالفضل العباس فرصتی است تا ارزشهایی همچون وفاداری، شجاعت، ادب، غیرت و ایثار دوباره یادآوری شود.
این ارزشها نه تنها در تاریخ عاشورا، بلکه در زندگی امروز نیز میتوانند راهنمای رفتار فردی و اجتماعی انسانها قرار گیرند و جامعه را به سوی عدالت و انسانیت هدایت کنند.
