بازخوانی فرجام عبرت‌آموز و مرگ تلخ هارون عباسی پس از سال‌ها سرکوب اهل‌بیت علیهم‌السلام و ظلم و جنایت در حق علویان
بازخوانی فرجام عبرت‌آموز و مرگ تلخ هارون عباسی پس از سال‌ها سرکوب اهل‌بیت علیهم‌السلام و ظلم و جنایت در حق علویان
چهارم جمادی‌الثانی سال ۱۹۳ هجری قمری یادآور پایان زندگی سراسر ظلم و جنایت هارون‌الرشید، پنجمین خلیفه عباسی، در شهر طوس است.
حاکمی که پس از سال‌ها حبس و شکنجه امام هفتم شیعیان، سرانجام حضرت موسی بن جعفر علیه‌السلام را به شهادت رساند و خود نیز در اوج قدرت گرفتار عاقبتی تلخ و عبرت‌آموز شد.
تاریخ اسلام در چهارم جمادی‌الثانی سال ۱۹۳ هجری قمری، مرگ هارون بن محمد مهدی معروف به هارون‌الرشید، پنجمین خلیفه حکومت عباسی را در منطقه سناباد طوس ثبت کرده است.
هارون که در سال ۱۷۰ هجری قمری بر مسند خلافت تکیه زد، بخش عمده‌ای از دوران بیست و سه ساله حکومت خود را صرف سرکوب علویان، محدودسازی اهل‌بیت علیهم‌السلام و تقابل آشکار با مرجعیت علمی و دینی امام موسی کاظم علیه‌السلام کرد.
منابع معتبر تاریخی گواهی می‌دهند که هارون عباسی از نفوذ معنوی، جایگاه علمی و محبوبیت گسترده حضرت موسی بن جعفر علیه السلام امام هفتم مسلمانان در میان امت اسلامی به شدت هراس داشت.
او به همین دلیل دستور بازداشت آن حضرت را در مدینه صادر کرد و ایشان را سال‌ها در زندان‌های تاریک و مخوف بصره و بغداد تحت شدیدترین فشارها و محدودیت‌ها قرار داد.
سرانجام نیز به دستور مستقیم او و به دست سندی بن شاهک، زهر مهلکی به امام موسی بن جعفر علیه‌السلام خورانده شد و آن حضرت در بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ هجری قمری در زندان بغداد به شهادت رسیدند.
بر اساس گزارش‌های تاریخی، هارون عباسی پس از به شهادت رساندن امام کاظم علیه‌السلام نیز آرامش نیافت و در اواخر عمر برای سرکوب شورش‌های داخلی عازم خراسان شد.
او در مسیر این سفر، در شهر طوس دچار بیماری سخت و طاقت‌فرسایی گردید که تمام پزشکان دربار از درمان آن ناتوان ماندند.
هارون که در بستر مرگ شاهد اختلافات شدید فرزندانش، امین و مأمون، بر سر قدرت و از هم پاشیدن شکوه ظاهری حکومتش بود، سرانجام در چهارم جمادی‌الثانی سال ۱۹۳ هجری قمری در سن چهل و پنج سالگی در همان مکان به هلاکت رسید.
پیکر او در باغ حمید بن قحطبه در سناباد دفن شد؛ مکانی که سال‌ها بعد با تدفین پیکر مطهر حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام در جوار آن، به یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های معنوی و زیارتی جهان تشیع تبدیل گردید.
