آیت‌الله العظمی شیرازی: «تسالم» همان اجماع فقهاست که از روی ورع و احتیاط به‌جای لفظ اجماع به کار می‌رود
آیت‌الله العظمی شیرازی: «تسالم» همان اجماع فقهاست که از روی ورع و احتیاط به‌جای لفظ اجماع به کار می‌رود
نشست علمی روزانه آیت‌الله‌العظمی سید صادق حسینی شیرازی، روز یکشنبه بیستم جمادل الاول سال 1448 برگزار شد.
در این نشست، همانند جلسات پیشین، معظم‌له به سوالات حاضران پیرامون مسائل مختلف فقهی پاسخ دادند.
آیت‌الله العظمی شیرازی در تبیین اصطلاحات فقهی و نسبت میان «تسالم» و «اجماع» فرمودند: تسالم در حقیقت همان اجماع است؛ اما فقیه از باب ورع، احتیاط و تقوای علمی، برای اینکه ادعای اجماع نکرده باشد، از تعبیر «تسالم» استفاده می‌کند.
معظم له در ادامه فرمودند: این رویکرد در کلمات بزرگان فقها از جمله صاحب جواهر و دیگر فقها نیز مشهود است.
ایشان در پاسخ به یک پرسش درباره یکسان بودن تسالم و اجماع در مقام عمل، خاطرنشان فرمودند: در عمل و نتیجه، تسالم و اجماع هر دو یکی هستند؛ اما علت استفاده نکردن فقیه از لفظ اجماع و گفتن تسالم این است که ادعای اجماع به‌معنای شمول حکم نسبت به تمامی فقهاست، در حالی که ممکن است فقیهی نظری متفاوت داشته باشد که به ذهن نرسیده یا به آن تصریح نشده باشد، از این رو، به‌کارگیری تعبیر «تسالم» یا تعابیری نظیر «لا خلاف»، نوعی ورع و احتیاط علمی در بیان نظر فقهی محسوب می‌شود.
