هشدار سازمان ملل نسبت به فاجعه گرسنگی در افغانستان و تشدید بحران سوءتغذیه در مناطق شیعه‌نشین
هشدار سازمان ملل نسبت به فاجعه گرسنگی در افغانستان و تشدید بحران سوءتغذیه در مناطق شیعه‌نشین
گزارش‌های تازه نهادهای بین‌المللی از جمله سازمان غذا و کشاورزی (FAO)، برنامه جهانی غذا (WFP) و یونیسف نشان می‌دهد که با فرا رسیدن فصل زمستان، نزدیک به ۱۹ میلیون و دویست هزار نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی روبه‌رو خواهند شد.
در این میان، ساکنان استان‌های محروم و شیعه‌نشین نظیر دایکندی و مناطق روستایی غزنی به دلیل شوک‌های اقلیمی، فقر ساختاری و کاهش کمک‌های بشردوستانه، در صدر فهرست مناطق با شدیدترین سطح بحران و اضطرار گرسنگی قرار گرفته‌اند.
بر اساس ارزیابی‌های جامع سازمان ملل متحد برای فاصله ماه‌های نوامبر تا آوریل، حدود ۳۸ درصد از جمعیت افغانستان – معادل ۱۹ میلیون و دویست هزار نفر – با ناامنی حاد غذایی دست‌وپنجره نرم خواهند کرد که این آمار افزایش چشمگیری را نسبت به ۱۷ میلیون و چهارصد هزار نفر در دوره مشابه سال گذشته نشان می‌دهد.
در این میان، حدود پنج میلیون نفر در مرحله «اضطراری» گرسنگی قرار دارند؛ وضعیتی که به معنای کمبود شدید خوراک، فروپاشی منابع معیشتی و خطر جدی مرگ‌ومیر است.
به گزارش روزنامه «۸صبح»، ولایت‌های بدخشان، بادغیس، غور، سمنگان، سرپل و به‌ویژه مناطق شیعه‌نشین دایکندی و بخش‌های روستایی غزنی، بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر این بحران انسانی دارند.
استان دایکندی به عنوان یکی از اصلی‌ترین کانون‌های جمعیتی شیعیان، به دلیل اتکای کامل به کشاورزی معیشتی، نوسانات قیمتی، انسداد راه‌های مواصلاتی در زمستان و محدودیت در دریافت کمک‌ها، با خطر بی‌سابقه‌ای از گرسنگی مواجه است.
افزون بر این، زیرساخت‌های ضعیف مواصلاتی در مناطق کوهستانی مرکز افغانستان موجب شده تا امکان ارسال به موقع اقلام غذایی در ماه‌های برفی سال تقریباً سلب شود و جان هزاران خانواده شیعه در معرض تهدید جدی قرار گیرد.
در همین راستا، طبق گزارش‌های صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف)، موارد سوءتغذیه حاد تا سال ۲۰۲۷ به چهار میلیون و ۴۰ هزار کودک زیر پنج سال خواهد رسید که رشدی ۱۰ درصدی را نشان می‌دهد.
از این آمار، حدود یک میلیون و نهصد هزار کودک به سوءتغذیه حاد شدید مبتلا می‌شوند و یک میلیون و سیصد هزار زن باردار و شیرده نیز به درمان فوری نیاز خواهند داشت.
همچنین شیوع بیماری‌های واگیردار، کمبود شدید آب آشامیدنی سالم و اختلال در زنجیره تأمین فرامرزی داروها، روند درمان این کودکان را در مناطق محروم با بحران عمیق‌تری روبه‌رو ساخته است.
بر اساس این گزارش‌های خبری، کاهش بودجه‌های بشردوستانه، فشار بر مرزها، بیکاری فراگیر و بازگشت گسترده مهاجران از عوامل اصلی تشدید وضعیت هستند.
نهادهای امدادرسان تاکید می‌کنند که بدون تخصیص بسته‌های حمایتی ویژه به مناطق پرخطر، به‌ویژه جوامع آسیب‌پذیر شیعه در مناطق مرکزی افغانستان، عبور از زمستان پیش‌رو با پیامدهای انسانی سنگینی همراه خواهد بود.
