بحران نایاب‌شدن دارو در ایران؛ جهش سرسام‌آور قیمت‌ها، رونق بازار سیاه و رنج مضاعف بیماران صعب‌العلاج
بحران نایاب‌شدن دارو در ایران؛ جهش سرسام‌آور قیمت‌ها، رونق بازار سیاه و رنج مضاعف بیماران صعب‌العلاج
کمبود بی‌سابقه‌ی حدود ۸۰۰ قلم دارو در داروخانه‌های رسمی ایران و جهش چندصددرصدی قیمت‌ها، بیماران صعب‌العلاج را در میان دادوستدهای سودجویانه بازار سیاه و گروه‌های تلگرامی رها کرده است.
بحرانی ناشی از محدودیت منابع مالی، مشکلات تأمین ارز و پیامدهای اقتصادی که سلامت و جان شهروندان را به مخاطره انداخته است.
بر اساس گزارش‌های میدانی، اقلام دارویی پرمصرف و حیاتی از داروخانه‌های کشور ناپدید شده و در مقابل با قیمت‌های فوق‌العاده سنگین در بستر بازارهای غیررسمی و آنلاین عرضه می‌شوند.
بیماران مبتلا به بیماری‌های خاص نظیر سرطان و پارکینسون برای تهیه حداقل سهمیه‌های درمانی خود، مجبور به پرداخت هزینه‌هایی تا بیش از ۱۰ برابر نرخ مصوب هستند و این در حالی است که خطر خرید داروهای تقلبی نیز سلامت آنان را تهدید می‌کند.
به گزارش «رادیو فردا»، هادی احمدی سخنگوی انجمن داروسازان ایران با هشدار نسبت به قرار گرفتن حدود ۸۰۰ قلم دارو در فهرست کمبودهای کشوری، اعلام کرد که قیمت دارو در سال ۱۴۰۵ به طور میانگین بین ۳۰ تا ۷۰ درصد و در برخی اقلام وارداتی تا ۳۰۰ درصد افزایش یافته است.
همچنین بر اساس گزارش سایت خبری «خبرآنلاین»، کمبود شدید داروهای پایه‌ای نظیر استامینوفن کدئین ناشی از محدودیت شدید در تأمین مواد اولیه است.
در همین راستا، دکتر حسینعلی شهریاری رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس ایران نیز افزایش ۴۰۰ تا ۵۰۰ درصدی قیمت برخی داروها را تأیید کرده و از جهش سهم پرداختی بیماران به ۵۵ تا ۷۵ درصد خبر داده است.
اظهارات مسئولان سازمان غذا و دارو نشان می‌دهد که بحران شدید نقدینگی و عدم تأمین ارز مورد نیاز برای واردات، علت اصلی این فاجعه درمانی است.
با این حال، جولان دلالان در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی برای فروش داروی حیاتی سرطانی نظیر «ساندوستاتین» با قیمت ۷۵ میلیون تومان یا داروهای نایاب مادوپار و ریتالین با نرخ‌های روزانه و وابسته به دلار، حاکی از نبود نظارت کارآمد و سوءاستفاده واسطه‌ها از نیاز حیاتی مردم است.
ادامه این وضعیت، فشار سنگینی بر معیشت خانواده‌ها وارد کرده و حق دسترسی عادلانه به درمان را برای طبقات محروم جامعه سلب کرده است.
عدم رسیدگی فوری به این معضل، علاوه بر عمیق‌تر کردن شکاف طبقاتی در حوزه بهداشت، حیات مبتلایان به بیماری‌های مزمن را در سایه بی‌عدالتی توزیع دارو با خطرات جدی و جبرا‌ن‌ناپذیری مواجه خواهد ساخت.
