آیتاللهالعظمی شیرازی: غیبت کسی که معصیت را علنی انجام می‌دهد جائز است، اما غیبت کردن از معصیت‌های مخفیانه، جایز نیست
آیتاللهالعظمی شیرازی: غیبت کسی که معصیت را علنی انجام می‌دهد جائز است، اما غیبت کردن از معصیت‌های مخفیانه، جایز نیست
نشست علمی روزانه آیتاللهالعظمی سید صادق حسینی شیرازی، روز یکشنبه بیست و دوم ربیع الثانی سال 1448 برگزار شد.
در این نشست، همانند جلسات پیشین، معظم‌له به سوالات حاضران پیرامون مسائل مختلف فقهی پاسخ دادند.
آیتاللهالعظمی شیرازی در پاسخ به پرسشی درباره حدود و احکام شرعی غیبت فرمودند: اگر شخصی گناه و کار حرامی را به صورت علنی انجام دهد، غیبت کردن از او جایز است؛ چرا که بر اساس روایت شریف «مَنْ أَلْقَى جِلْبَابَ الْحَيَاءِ فَلاَ غِيبَةَ لَهُ»، فردی که پرده حیا را افکنده باشد، غیبتش حرمتی ندارد.
معظم‌له در ادامه با تشریح تفاوت میان معصیت آشکار و مخفیانه تأکید فرمودند: اما اگر گناهی به صورت مخفیانه و در خفا انجام شده باشد — مانند شخصی که در خانه خود مخفیانه مرتکب معصیتی شده است —-غیبت کردن از او نزد دیگران جایز نیست و حرام شرعی محسوب می‌شود.
