چشمانداز مبهم پایداری قدرت در ترکیه؛ استعفای شهردار آنکارا و پیچیدگیهای استراتژیک اپوزیسیون در برابر اردوغان
چشمانداز مبهم پایداری قدرت در ترکیه؛ استعفای شهردار آنکارا و پیچیدگیهای استراتژیک اپوزیسیون در برابر اردوغان
تحولات سیاسی اخیر در پایتخت ترکیه با استعفای ناگهانی منصور یواش، شهردار آنکارا و اصلیترین رقیب رجب طیب اردوغان، از حزب اصلی اپوزیسیون وارد مرحله تازهای شده است.
این اقدام غیرمنتظره و اتخاذ موضع مستقل از سوی یواش، معادلات رقابتهای زودهنگام برای انتخابات ریاستجمهوری آینده را پیچیده کرده و گمانهزنیها پیرامون آینده سیاسی اپوزیسیون و جریانات حاکم را افزایش داده است.
صحنه سیاسی ترکیه بار دیگر شاهد تحولاتی بنیادین است که محوریت آن را تصمیم اخیر منصور یواش، شهردار آنکارا، در جدایی از حزب قدیمی «جمهوری خلق» و عدم الحاق به تشکل تازه تأسیس «نو» تشکیل میدهد.
این سیاستمدار برجسته که طی دو دوره موفق شده بر نمایندگان مورد حمایت حاکمیت پیروز شود، طبق آخرین سنجشهای افکار عمومی از اقبال مردمی قابل توجهی جهت رقابتهای سراسری برخوردار است.
با این حال، تصمیم منصور یواش برای ادامه فعالیت به عنوان یک چهره مستقل و همچنین دیدارهای رسمی اخیرش با مقامات عالیرتبه دولتی، تحلیلهای متفاوتی را درباره سناریوهای پیشرو رقم زده است.
به گزارش روزنامه «حریت»، برخی ناظران سیاسی و تحلیلگران نزدیک به جریان حاکم بر این باورند که شکاف میان جریانهای مخالف و جدایی چهرههای شاخص از احزاب سنتی، میتواند مسیر رقابتهای آتی را برای حزب حاکم هموارتر سازد.
این در حالی است که رهبران جریان جدید اپوزیسیون تاکید دارند ارتباطات اداری شهردار آنکارا صرفاً با هدف جلب حمایتهای مالی و اداری برای پروژههای عمرانی پایتخت انجام شده و نافی رویکرد منتقدانه او نیست.
بر اساس گزارشی که در نشریه «دیلی صباح» منعکس شده است، کارشناسان مسائل سیاسی معتقدند شرایط اقتصادی و چالشهای معیشتی فعلی موجب شده تا شانس موفقیت گزینههای مستقل و اعتدالگرا در نظرسنجیها افزایش یابد.
به عقیده کارشناسان مسائل سیاسی، اتخاذ رفتارهای محتاطانه و دوری از درگیریهای تند حزبی از سوی برخی رهبران محلی، نه به معنای عقبنشینی، بلکه تاکتیکی برای حفاظت از ظرفیتهای سیاسی در برابر فشارهای احتمالی و صیانت از آرای مردمی تا زمان شفاف شدن فضای رقابتی است.
در نهایت، بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که صحنه سیاست در ترکیه به دلیل شرایط متغیر و غیرقابل پیشبینی، نیازمند تصمیمگیریهای لحظهای است.
در این میان، رقبای احتمالی حاکمیت ترجیح میدهند با اتخاذ رویکردی گامبهگام و پرهیز از اعلام زودهنگام برنامههای انتخاباتی، از بروز تنشهای شتابزده جلوگیری کرده و کشتی اصلاحات سیاسی را در زمان مناسب به مقصد برسانند.
