گرامیداشت «روز جهانی قربانیان ناپدیدشدگیهای اجباری» در ۳۰ آگوست؛ تاکید بر ضرورت دادخواهی برای قربانیان و پایاندادن به بازداشتهای پنهانی
گرامیداشت «روز جهانی قربانیان ناپدیدشدگیهای اجباری» در ۳۰ آگوست؛ تاکید بر ضرورت دادخواهی برای قربانیان و پایاندادن به بازداشتهای پنهانی
جامعه جهانی در روز ۳۰ آگوست، با فراخوان سازمان ملل متحد، یاد و نام قربانیان ناپدیدشدگیهای اجباری را گرامی میدارد؛ پدیدهای شوم که از ابزارهای نقض فاحش حقوق بشر برای سرکوب معترضان و ایجاد رعب در میان جوامع به شمار میرود.
ناپدیدسازی اجباری افراد، یکی از تلخترین و دردناکترین اشکال نقض حقوق بشر در عصر حاضر است که در آن، شهروندان بدون هیچگونه ضابطه قانونی یا محاکمه عادلانه، توسط عوامل دولتی یا گروههای وابسته به قدرت ربوده شده و سرنوشت آنان در هالهای از ابهام فرو میرود.
این اقدام ضدانسانی نهتنها فرد ناپدیدشده را از تمام حقوق بنیادی خود محروم میسازد، بلکه خانوادههای آنان را در رنجی دائمی، بلاتکلیفی و آسیبهای سنگین روحی و روانی قرار میدهد.
نامگذاری روز ۳۰ آگوست به عنوان «روز جهانی قربانیان ناپدیدشدگیهای اجباری» از سوی سازمان ملل متحد، پاسخی به افزایش نگرانکننده این رفتارهای غیرقانونی در مناطق مختلف جهان و با هدف جلب توجه افکار عمومی به درد و رنج خانوادههای قربانیان صورت گرفته است.
بر اساس مستندات ارائه شده توسط نهادهای ناظر بینالمللی، برخی حکومتها و قدرتهای منطقهای بارها از این روش ظالمانه برای خاموش کردن صدای معترضان و فعالان استفاده کردهاند تا مانع از افشای حقیقت و تحقق عدالت شوند.
همچنین خبرگزاریهای بینالمللی و سازمانهای مدافع حقوق بشر در گزارشهای متعدد خود تاکید میکنند که سالانه هزاران نفر در سراسر جهان قربانی این سیاستِ نابودکننده میشوند.
اخبار و آمار منتشرشده از سوی این رسانهها نشان میدهد که در بسیاری از مناطق بحرانزده و تحت مناقشه، نهادهای امنیتی با پنهانسازی محل نگهداری بازداشتشدگان، حق دادخواهی و دسترسی به وکیل را از آنان و خانوادههایشان سلب میکنند.
این رفتارهای خشن و سلب آزادیهای فردی، مغایرت بنیادی و عمیقی با معارف الهی، آموزههای متعالی قرآن کریم و سیره مطهر اهلبیت علیهمالسلام دارد.
مبانی دین مبین اسلام، با هرگونه تجاوز به کرامت انسانی، سلب آزادیهای مشروع و ایجاد رعب و بیخبری در میان خانوادهها در تضاد است.
قرآن کریم صریحاً ظلم به بیگناهان را مایه هلاکت جوامع دانسته و پاسداری از حق و عدالت را بر همگان فرض میداند.
بر پایه روایات نورانی اهلبیت علیهمالسلام نیز یاری رساندن به ستمدیدگان و دفاع از حقوق دربندماندگان، از والاترین فرایض اخلاقی است.
از این رو، جوامع اسلامی وظیفه دارند در برابر چنین اقدامات غیرانسانی ایستادگی کرده و یاور قربانیان بیپناه در سراسر جهان باشند.
