محاصره آوارگان لبنانی در میان رنج ویرانی و جنون اجارهبها؛ پایداری چشمگیر و پیوند عمیق مردم ضاحیه بیروت با خاک وطن در غفلت نهادهای رسمی
محاصره آوارگان لبنانی در میان رنج ویرانی و جنون اجارهبها؛ پایداری چشمگیر و پیوند عمیق مردم ضاحیه بیروت با خاک وطن در غفلت نهادهای رسمی
پیامدهای جنگ در لبنان و ویرانی گسترده واحدهای مسکونی در ضاحیه جنوبی بیروت، بحران فزایندهای را برای آوارگان بازگشته به این منطقه رقم زده است.
کاهش شدید عرضهی مسکن و سودجویی برخی مالکان موجب جهش چندبرابری اجارهبها شده است؛ شرایطی سخت که در کنار از دست رفتن شغلها و منابع درآمدی، معیشت خانوادههای آسیبدیده را مختل کرده است.
با این حال، اصرار چشمگیر مردم بر ماندن در زادگاه خویش و بازسازی زندگی، جلوهای بینظیر از ایستادگی و پیوند عمیق با خاک وطن را به نمایش گذاشته است.
بررسی ابعاد بحران مسکن در لبنان پس از حملات نظامی نشان میدهد که نابودی زیرساختهای شهری، بافت اجتماعی و توان اقتصادی خانوادهها را مستقیماً هدف قرار داده است.
در شرایطی که هزاران واحد مسکونی بهطور کامل تخریب شده یا قابلیت سکونت خود را از دست دادهاند، بازگشت آوارگان با موانع معیشتی پیچیدهای روبهرو شده است.
کمبود شدید اقامتگاههای امن سبب شده تا نرخهای اجارهبها بهطور سرسامآوری بالا برود و خانوادههایی که تمام دارایی و کسبوکار خود را در جریان درگیریها از دست دادهاند، در تامین حداقلهای زندگی با چالشهای بیسابقهای دستوپنجه نرم کنند.
بر اساس گزارشی که در روزنامه فرامنطقهای «الشرق الاوسط» منعکس شده است، کاهش شدید واحدهای قابل سکونت در ضاحیه جنوبی بیروت، اجارهبها را تا چند برابر افزایش داده و بسیاری از خانوادهها را در تنگنای شدید مالی قرار داده است.
نرخ اجارهی منازلی که پیش از این ۳۰۰ تا ۴۰۰ دلار بود، اکنون به ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار افزایش یافته است؛ ارقامی که پرداخت آن برای مردمی که کسبوکار و منابع درآمدی خود را در طول جنگ از دست دادهاند، بسیار سنگین و غیرممکن است.
این وضعیت سبب شده برخی خانوادهها مجبور به زندگی در چادرها، هتلها یا اقامتگاههای موقت نزد بستگان خود شوند.
در همین رابطه، شبکه خبری «الجزیره» با انعکاس اظهارات آسیبدیدگان گزارش داد که بیتوجهی و کمکاری نهادهای رسمی دولت لبنان در سازماندهی امور آوارگان و بازسازی زیرساختهای کلیدی مانند برق، آب و خدمات شهری، بر عمق این بحران افزوده است.
شهروندان لبنانی تأکید دارند که بازگشت سریعتر به شرایط عادی، نیازمند پشتیبانی منسجم، مرمت بناهای آسیبدیده و ایجاد نهادی مسئول برای حمایت از خانوادههای متضرر است.
همچنین آمارهای منتشرشده توسط وزارت بهداشت لبنان حاکی از آن است که حملات نظامی که از دوم مارس گذشته آغاز شد، بیش از چهار هزار و 333 کشته و ۱۲ هزار و ۲۵۰ زخمی بر جای گذاشته و بیش از یک میلیون شهروند را آواره کرده است.
با وجود تمامی این فشارها، رنجهای معیشتی و کندی عملیات بازسازی، تعلق خاطر عمیق مردم به ضاحیه مانع از خروج دائمی آنان شده است.
ساکنان این مناطق، وابستگی خود به این منطقه را به «ماهی و آب» تشبیه میکنند و معتقدند حتی زندگی در میان خاکستر و ویرانهها، روح امید و آزادگی را در آنان زنده نگه میدارد. آنان با تکیه بر همبستگی اجتماعی و پیوندهای خانوادگی، در برابر پیامدهای تجاوزهای دشمن ایستادگی میکنند و در انتظار اجرای راهکارهای اساسی برای بازسازی کامل خانههایشان هستند.
