انسداد گذرگاه‌های مرزی پاکستان و متوقف شدن روند صدور ویزا؛ روی آوردن شهروندان افغانستانی به مسیرهای پرخطر غیرقانونی و رونق بازار سیاه دلالان

انسداد گذرگاه‌های مرزی پاکستان و متوقف شدن روند صدور ویزا؛ روی آوردن شهروندان افغانستانی به مسیرهای پرخطر غیرقانونی و رونق بازار سیاه دلالان

توقف صدور روادید قانونی برای شهروندان افغانستانی و مسدود ماندن مرزهای مشترک پاکستان با افغانستان، صدها نفر از شهروندان افغانستانی نیازمند به‌ویژه بیماران صعب‌العلاج را ناگزیر به استفاده از مسیرهای پرخطر مرزی و پرداخت هزینه‌های سرسام‌آور به دلالان کرده است.

👈همکارم در گزارش خود، این موضوع را روایت نموده که با هم می بینیم:👉

بسته‌شدن یک‌باره گذرگاه‌های مرزی پاکستان و توقف کامل فرآیند صدور روادید، بحران انسانی عمیقی را برای صدها تن از شهروندان افغانستانی نیازمند به سفر، به‌ویژه بیماران صعب‌العلاج و دارندگان پرونده‌های مهاجرتی، ایجاد کرده است.

در شرایطی که امکانات تخصصی درمانی در داخل افغانستان پاسخگوی نیاز بیماران نیست و سایر راه‌های خروجی قانونی نیز مسدود یا بسیار پرهزینه ارزیابی می‌شوند، خانواده‌های درمانده چاره‌ای جز پناه بردن به مسیرهای غیرقانونی و سپردن جان و مال خود به شبکه‌های قاچاق و دلالان ندارند.

بر اساس گزارش منتشر شده توسط روزنامه ۸صبح، این انسداد مرزی زمینه را برای فعالیت گسترده دلالان و رونق بی‌سابقه بازار سیاه فراهم کرده است.

شهروندان افغانستانی آسیب‌دیده در گفتگو با این رسانه اعلام کرده‌اند که قاچاقچیان انسان، برای انتقال هر فرد از مسیرهای غیررسمی مانند گذرگاه‌های مرزی جنوبی افغانستان به سوی پاکستان، مبالغ سنگینی بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار روپیه مطالبه می‌کنند.

این هزینه‌های گزاف در شرایط وخیم اقتصادی، فشار مضاعفی بر دوش خانواده‌های کم‌درآمد گذاشته است.

علاوه بر هزینه‌های مالی سرسام‌آور، عبور از این مسیرها با خطرات جانی جدی از جمله ضرب‌وشتم، بازداشت و زندانی شدن توسط مرزبانان در آن سوی مرز همراه است.

دلالان مرزی با تایید افزایش تقاضا مدعی هستند که بخشی از این پول‌ها را برای هماهنگی با افراد مستقر در مرز پرداخت می‌کنند.

این در حالی است که روادیدهای صادر شده در بازار سیاه که گاه قیمت آن‌ها تا سه هزار دلار نیز می‌رسد، فاقد اعتبار در مبادی ورودی رسمی و فرودگاه‌های پاکستان بوده و تنها در داخل خاک افغانستان مقصد کارایی دارند.

بسته شدن این مسیرهای ارتباطی که به دنبال تنش‌های سیاسی اخیر میان پاکستان با افغانستان رخ داده، علاوه بر ایجاد بحران انسانی در بخش درمان و پرونده‌های مهاجرتی افغانستان، ضربه سهمگینی به تبادلات تجاری وارد کرده و زیان‌های میلیون دلاری برای بازرگانان دو طرف به بار آورده است.