فاجعه انسانی در پناهگاههای بیپناه؛ جانباختن هشت پناهجوی مسلمان روهینگیا در پی رانش زمین ناشی از بارانهای سیلآسا در جنوب بنگلادش
فاجعه انسانی در پناهگاههای بیپناه؛ جانباختن هشت پناهجوی مسلمان روهینگیا در پی رانش زمین ناشی از بارانهای سیلآسا در جنوب بنگلادش
بارش بارانهای شدید فصلی در جنوب شرقی بنگلادش، بار دیگر بحران مظلومیت مسلمانان روهینگیا را به صدر اخبار آورد.
در پی رانش زمین در اردوگاههای پرجمعیت منطقه «کاکس بازار»، دستکم هشت تن از پناهجویان مسلمان از جمله چندین کودک در خواب جان باختند تا ناپایداری شرایط زیستی و عمق آسیبپذیری آوارگان میانماری در برابر بلایای طبیعی بیش از پیش نمایان شود.
مصیبت و رنج پناهجویان مسلمان روهینگیا که سالهاست از خانه و کاشانه خود آواره شدهاند، با خشم طبیعت گره خورده است.
بر اساس آخرین گزارشهای دریافتی از پناهگاههای موقت در جنوب شرقی بنگلادش، رانش شدید زمین که در چهار نقطه از اردوگاههای آوارگان رخ داد، منجر به مدفون شدن تعدادی از کلبههای چوبی و پلاستیکی پناهجویان شد.
این حادثه غمناک زمانی به وقوع پیوست که ساکنان این سرپناههای سست در خواب به سر میبردند.
این رانشها علاوه بر تلفات جانی در میان آوارگان، در مناطق شهری کاکس بازار نیز جان یک شهروند بنگلادشی را گرفت.
به گزارش خبرگزاری رسمی «برناما» (BERNAMA) به نقل از مقام های محلی و پلیس منطقه کاکس بازار، تومبا داس از مسئولان ارشد پلیس این منطقه اعلام کرده است که تداوم بارندگیهای سیلآسا احتمال وقوع حوادث ناگوار مشابه را به شدت افزایش میدهد؛ چرا که هزاران تن از این پناهجویان مسلمان در دامنههای تپهای ناپایدار و بسیار خطرناک اسکان داده شدهاند.
در همین راستا، به نقل از خبرگزاری «اینا» (IINA ) طبق اظهارات محمد میزانالرحمن، مسئول بنگلادشی امور امداد و بازگشت پناهجویان، عملیات اضطراری برای انتقال ساکنان مناطق پرخطر به مکانهای امنتر آغاز شده است تا از افزایش آمار قربانیان جلوگیری شود.
در حال حاضر بیش از ۱.۲ میلیون مسلمان روهینگیایی که در سال ۲۰۱۷ از خشونتهای ارتش میانمار گریختهاند، در این شرایط سخت زندگی میکنند.
رسانههای خبری با پوشش این واقعه هشدار دادهاند که با توجه به تشدید درگیریها در ایالت راخین میانمار، احتمال موج جدیدی از آوارگی و سرازیر شدن پناهجویان بیشتر به خاک بنگلادش وجود دارد.
امری که ضرورت مداخله فوری جامعه بینالملل و کشورهای اسلامی را برای حل ریشهای این بحران انسانی دوچندان میکند.
علاوه بر این، کمبود شدید امکانات بهداشتی، درمانی و سرمایشی در این سازههای پلاستیکی ناپایدار، خطر شیوع بیماریهای عفونی را پس از این سیلابها به شدت افزایش داده و جان هزاران آواره بیگناه دیگر را در این محیطهای پرجمعیت با تهدیدی جدی روبهرو ساخته است.
