افزایش فقر و بیکاری؛ کودکان کابل بار سنگین زندگی خانوادهها را به دوش میکشند
افزایش فقر و بیکاری؛ کودکان کابل بار سنگین زندگی خانوادهها را به دوش میکشند
کودکان زیادی در کابل بهدلیل فقر و بیکاری والدین، به جای تجربه کودکی و تحصیل، مجبور شدهاند در خیابانها کار کنند تا بخشی از نیازهای زندگی خانوادههای خود را تامین کنند.
این وضعیت، کودکی آنان را از شادی و بازی محروم کرده و نسل آینده را با چالشهای اجتماعی و اقتصادی جدی مواجه کرده است.
در کابل، افزایش فقر و بیکاری باعث شده تا کودکان بسیاری به جای تحصیل و بازی، در کنار خیابانها مشغول کار شده و تلاش کنند هزینههای خانوادههایشان را تامین کنند.
بنابر گزارش روزنامه 8 صبح، کودکان کار نه تنها از تحصیل بازماندهاند، بلکه بار سنگین اقتصادی را روی دوشهای کوچک خود حس میکنند و بسیاری از آنان در شرایط سخت و خطرناک فعالیت میکنند.
یکی از این کودکان، پیر محمد، از بغلان به کابل آمده تا کمکخرج خانواده ۱۲ نفره خود باشد.
او میگوید که پدرش بیمار است و شغلی ندارد و اکنون مجبور است در خیابان کار کند تا بخشی از نیازهای خانواده را برطرف کند.
او آرزو داشت که به مدرسه برود و مهندس شود، اما شرایط اقتصادی خانواده او را مجبور کرده تا کودکی خود را فدای کار و نانآوری کند.
این وضعیت تنها به مشکلات اقتصادی محدود نمیشود؛ کودکان کار در معرض خطرات جسمی و روانی هستند و دسترسی آنها به آموزش و مراقبتهای اولیه تقریباً محدود است.
فعالیت در خیابانها در هوای بارانی، مواجهه با حوادث شهری و نبود حمایت اجتماعی، زندگی این کودکان را پیچیدهتر کرده است.
افزون بر این، سازمانهای بینالمللی و نهادهای مدنی هشدار دادهاند که عدم مداخله فوری میتواند پیامدهای گستردهای بر سلامت جسمی و روانی کودکان داشته باشد.
بنابر گزارش روزنامه 8 صبح، بسیاری از این کودکان علاوه بر کارهای سخت، با سوءتغذیه، بیماریهای فصلی و آسیبهای روحی ناشی از فشار اقتصادی مواجه هستند و نبود دسترسی به حمایتهای اجتماعی و آموزشی، چشمانداز آنان را برای زندگی آینده بهشدت محدود میکند.
ایجاد برنامههای آموزشی جایگزین و کمکهای مالی هدفمند میتواند بخشی از این معضل را کاهش دهد.
کارشناسان اجتماعی معتقدند که ادامه این روند میتواند اثرات منفی بلندمدت بر رشد فردی و اجتماعی کودکان داشته باشد و چرخه فقر را در جامعه تقویت کند.
راهکارهای پیشنهادی شامل افزایش حمایتهای مالی خانوادهها، فراهم کردن فرصتهای تحصیلی رایگان و ایجاد مراکز حمایتی برای کودکان آسیبدیده است.
به گفته فعالان حقوق کودک، اگر جامعه و دولتها به این وضعیت بیتوجه باشند، نسل آینده با ضعف آموزش، فرصتهای محدود و افزایش آسیبهای اجتماعی روبهرو خواهد شد و فقر همچنان بر زندگی کودکان سایه خواهد افکند.
