تهران رکورددار آسیب به بناهای تاریخی در پی تنش های منطقه ای؛ بیش از ۱۲۰ موزه و بنای فرهنگی در ایران هدف قرار گرفتند
تهران رکورددار آسیب به بناهای تاریخی در پی تنش های منطقه ای؛ بیش از ۱۲۰ موزه و بنای فرهنگی در ایران هدف قرار گرفتند
گزارشها از افزایش خسارات به میراث فرهنگی ایران در پی حملات نظامی حکایت دارد.
بهگونهای که دهها موزه و بنای تاریخی در نقاط مختلف کشور دچار آسیبهای جدی شدهاند و نگرانیها درباره حفظ هویت تاریخی و فرهنگی افزایش یافته است.
در پی ادامه حملات نظامی به خاک ایران، ابعاد تازهای از خسارات واردشده به زیرساختهای فرهنگی و تاریخی این کشور آشکار شده است.
بررسیها نشان میدهد که این حملات نهتنها تأسیسات حیاتی، بلکه میراث فرهنگی و آثار تاریخی را نیز بهطور مستقیم تحت تأثیر قرار داده و خسارات قابل توجهی به آنها وارد کرده است.
بر اساس گزارش منتشرشده توسط رسانه یورونیوز، رئیس کمیته میراث فرهنگی شورای شهر تهران اعلام کرده است که از آغاز این حملات، دستکم ۱۲۰ موزه، ساختمان تاریخی و سایت فرهنگی در استانهای مختلف کشور آسیب دیدهاند.
به گفته او، این آثار در مواردی بهطور مستقیم هدف قرار گرفته و دچار خسارات ساختاری جدی شدهاند.
بنابر نقل این گزارش، در میان بناهای آسیبدیده، مجموعهای از شاخصترین آثار تاریخی کشور نیز دیده میشود؛ از جمله کاخ گلستان که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
همچنین خانه تیمورتاش (موزه دانشگاه جنگ)، ساختمان سابق مجلس شورای ملی، کاخ مرمر، مجموعه سعدآباد و برخی مراکز فرهنگی و هنری دیگر که بخشی از هویت تاریخی ایران را تشکیل میدهند.
در ادامه این گزارش آمده است که استان تهران با بیش از ۵۰ اثر آسیبدیده، بیشترین سهم از این خسارات را به خود اختصاص داده است.
این موضوع نگرانیها را درباره امنیت آثار تاریخی در مناطق پرجمعیت و مرکزی افزایش داده است.
در همین راستا، برخی نهادهای فرهنگی و فعالان حوزه میراث تاریخی تأکید کردهاند که سکوت مجامع بینالمللی در قبال این خسارات، میتواند زمینهساز تکرار چنین حوادثی در دیگر کشورها نیز شود.
نهادها و فعالان یادشده خواستار ورود جدی نهادهایی مانند یونسکو برای ارزیابی میدانی، مستندسازی خسارات و پیگیری حقوقی این اقدامات شدهاند و معتقدند حفاظت از میراث فرهنگی، صرفاً یک موضوع ملی نیست بلکه مسئولیتی جهانی در قبال تاریخ و هویت بشری به شمار میرود.
کارشناسان فرهنگی هشدار میدهند که تداوم چنین روندی میتواند به نابودی بخشی از حافظه تاریخی ملتها منجر شود و ضرورت توجه جدی نهادهای بینالمللی به حفاظت از میراث فرهنگی در شرایط جنگی را دوچندان میکند.
