وضعیت بحرانی سلامت در افغانستان؛ کمبود آب آشامیدنی، تجهیزات پزشکی و پزشکان متخصص در ولایت های مختلف

وضعیت بحرانی سلامت در افغانستان؛ کمبود آب آشامیدنی، تجهیزات پزشکی و پزشکان متخصص در ولایت های مختلف

گزارش‌های تازه از ولایت های مختلف افغانستان نشان می‌دهد که کمبود آب سالم و نبود تجهیزات و نیروی متخصص در مراکز درمانی، کودکان و خانواده‌ها را در معرض خطر بیماری و مرگ قرار داده است.

بسیاری از شهروندان از کیفیت پایین خدمات صحی و غیبت مسوولان در مراکز درمانی شکایت دارند.

ولایت های مختلف افغانستان با بحران گسترده در حوزه سلامت روبه‌رو هستند.

بنابر گزارش «۸صبح»، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) اعلام کرده است که ولسوالی سروبی کابل بین سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ به‌دلیل کمبود آب آشامیدنی سالم، کانون شیوع بیماری‌های مختلف بوده است.

هزاران نفر، به ویژه کودکان خردسال، به دلیل استفاده از آب آلوده رودخانه کابل و چاه‌های خصوصی، دچار بیماری می‌شدند.

در همین حال، بنابر گزارش روزنامه «۸صبح»، وضعیت مراکز بهداشتی در ولایت های بدخشان و غور نیز بحرانی است.

ساکنان فیض‌آباد، مرکز ولایت بدخشان، از کیفیت پایین خدمات در شفاخانه ولایتی و کمبود پزشکان متخصص انتقاد کرده‌اند.

بسیاری از پزشکان این بیمارستان را ترک کرده و به مراکز خصوصی یا کلینیک‌های شخصی خود رفته‌اند.

وضعیت مشابهی در ولایت غور مشاهده می‌شود.

منابع محلی به روزنامه «۸صبح» گفته‌اند که به‌دلیل برخورد نادرست مسوولان طالبان با کارکنان بهداشتی، شش متخصص بیمارستان ولایتی استعفا داده و برخی به هرات منتقل شده‌اند.

در حال حاضر تنها دو پزشک زن در بیمارستان حضور دارند و ۳۶ بست تخصصی خالی است.

همچنین، در ولسوالی یاوان ولایت بدخشان، شهروندان از غیبت مکرر پزشکان و پرستاران در کلینیک محلی خبر داده‌اند.

بسیاری از بیماران در شرایط اضطراری بدون رسیدگی مناسب مواجه می‌شوند و تنها یک نگهبان در شب حضور دارد.

آنان خواستار افزایش نیروی متخصص، تجهیز مرکز و نظارت جدی نهادهای مسوول شده‌اند.

بنابر این گزارش‌ها، کمبود آب سالم، تجهیزات پزشکی ناکافی و غیبت پزشکان متخصص در ولایت های مختلف، خطر شیوع بیماری و افزایش مرگ و میر به ویژه در میان کودکان را تشدید کرده و نیاز فوری به مداخله سازمان‌های ملی و بین‌المللی دارد.

افزون بر مشکلات یادشده، کمبود داروهای اساسی و تجهیزات آزمایشگاهی نیز به بحران سلامت در ولایت های مختلف افزوده است.

بسیاری از بیماران مجبور به مراجعه به مراکز خصوصی با هزینه‌های بالا هستند که برای اکثریت خانواده‌ها قابل تأمین نیست.

این کمبودها به ویژه در زمینه درمان بیماری‌های واگیر و مراقبت‌های پیش از تولد زنان، وضعیت اضطراری ایجاد کرده و تهدیدی جدی برای سلامت عمومی به شمار می‌رود.