هشدار کارشناسان رسانه درباره سونامی فیلمها و سریالهای هوش مصنوعی؛ خطر تغییر تدریجی ذائقه مخاطب و تکثیر خطاهای زبانی در فضای مجازی
هشدار کارشناسان رسانه درباره سونامی فیلمها و سریالهای هوش مصنوعی؛ خطر تغییر تدریجی ذائقه مخاطب و تکثیر خطاهای زبانی در فضای مجازی
گسترش چشمگیر تولید فیلم و سریالهای کوتاه با استفاده از فناوری هوش مصنوعی در شبکههای اجتماعی، تحولی اساسی در صنعت سرگرمی ایجاد کرده است.
فرآیندی که در کنار تسهیل تولید برای آفرینندگان مستقل، نگرانیهای عمیقی را درباره تنزل سطح کیفی محتوا، تغییر تدریجی ذائقه فرهنگی مخاطبان و آسیب به زبان فارسی ایجاد کرده است.
طی ماههای اخیر، انتشار گسترده روایتها و سریالهای کوتاه تولیدشده با ابزارهای هوش مصنوعی در پلتفرمهای فضای مجازی، توجه میلیونها کاربر را به خود جلب کرده است.
این فناوری نوظهور با کاهش بیسابقهی هزینهها و زمان ساخت آثار تصویری، امکان ایدهپردازی و تولید محتوا را برای گروههای کوچک و افراد خلاق فراهم آورده است.
با این حال، سهولت و سرعت بالای تولید، زنجیرهای از چالشهای فرهنگی و رسانهای را به همراه داشته که نیازمند توجه جدی و تحلیل دقیق است.
به گزارش پایگاه خبری-تحلیلی «بینانیوز»، بررسی دیدگاههای تخصصی اساتید علوم ارتباطات نشان میدهد که نباید این پدیده را صرفاً یک موج زودگذر تلقی کرد.
به باور کارشناسان و مدرسان سواد رسانهای، اصلیترین خطر الگوریتمهای شبکههای اجتماعی و تولید انبوه هوش مصنوعی، اتکای شدید بر ایجاد هیجانات کاذب، شوک، ترس و جنجال برای نگه داشتن چندثانیهای مخاطب است.
این فرآیند به مرور زمان ذائقه دیداری جامعه را تغییر داده و توانایی درک روایتهای عمیق، هنری و متفکرانه را تضعیف میکند.
همچنین، خطاهای زبانی، تلفظهای نادرست واژگان فارسی و دیالوگهای غیرطبیعی در این آثار، بهویژه برای مخاطبان کودک و نوجوان، نقش یک معلم پنهان مخرب را ایفا میکند و زمینه تکثیر سریع نادرستیهای گفتاری را فراهم میسازد.
در ادامه این ارزیابیها، به مسئولیت فراتر از تولیدکنندگان اشاره شده و بر نقش محوری پلتفرمها و الگوریتمهای توزیع تاکید شده است.
الگوریتمها نباید صرفاً بر اساس «میزان بازدید» و «زمان تماشا» به محتوا ضریب دهند، بلکه شفافیت الگوریتمی، ردهبندی سنی دقیق، برچسبگذاری محتواهای مصنوعی و اعمال کنترلهای کیفی و انسانی پیش از انتشار باید در دستور کار قرار گیرد.
بیتوجهی به سلامت محیط زبانی و عدم نظارت بر محتواهای پربازدید میتواند اکوسیستم فرهنگی جامعه را با تهدیدهای جدی مواجه کند.
در نهایت، مواجهه هوشمندانه با جهان رسانهای آینده مستلزم تجهیز مخاطبان به مجموعهای از «سوادهای نوین» شامل سواد رسانهای، بصری، خبری، الگوریتمی و روانشناختی است.
مخاطبان آگاه باید بدانند تماشای فعالانه، لایک و اشتراکگذاری آنان، مستقیمترین تاثیر را بر الگوی تولیدات فردا میگذارد.
از این رو، حفظ ارزشهای اصیل انسانی، اخلاقی و هویت فرهنگی در عصر هوش مصنوعی، نیازمند مسئولیتپذیری همزمان تمامی بازیگران این عرصه، از تولیدکنندگان و پلتفرمها تا نهادهای آموزشی و مخاطبان است.
