هوش مصنوعی در خدمت تروریسم؛ چگونه گروههای مسلح از چتباتها برای طراحی بمب و نقشههای جنگی استفاده میکنند؟

هوش مصنوعی در خدمت تروریسم؛ چگونه گروههای مسلح از چتباتها برای طراحی بمب و نقشههای جنگی استفاده میکنند؟

تحقیقات جدید نشان میدهد که گروههای تروریستی دیگر از هوش مصنوعی فقط برای ساختن فیلم و پوستر استفاده نمیکنند، بلکه چتباتهای پیشرفته را به اتاق فکر جنگی خود تبدیل کردهاند.

این گروهها با کمک هوش مصنوعی کارهای خطرناکی مثل طراحی بمبهای دستساز، ارتقای پهپادها، نقشهکشی برای حملات و حتی فرمولنویسی برای عبور از موانع نظامی ارتشها را انجام میدهند؛ موضوعی که امنیت مردم را در سراسر جهان با یک تهدید کاملاً جدید و جدی روبهرو کرده است.

ورود فناوری به دنیای گروههای مسلح، وارد مرحله بسیار خطرناکی شده است.

شواهد نشان میدهد که این گروهها هوش مصنوعی را به عنوان یک مشاور نظامی در تمام مراحل نقشههای خود — از برنامهریزی اولیه تا اجرای حمله — به کار میگیرند.

این ابزارها به نیروهای کمتجربه کمک میکنند تا بتوانند کارهای پیچیده نظامی را سریعتر، دقیقتر و با هزینهای کمتر انجام دهند.

در همین رابطه، روزنامه نیویورکتایمز گزارشی از یک تحقیق جدید به قلم «آنتونیا یولیش»، پژوهشگر دانشگاه کمبریج منتشر کرده است.
این تحقیق که بر اساس مصاحبه با اعضای سابق گروه تروریستی سنی های تندروی بوکوحرام تنظیم شده، فاش میکند که این گروه چطور برای عبور از خندق دفاعی یک پادگان ارتش، از هوش مصنوعی کمک گرفته است.
آنها مشخصات موتورهای خود را به یک چتبات دادند و راهکار دقیقِ سرعت و شتاب لازم برای پرش از روی خندق را دریافت کردند و در نهایت حمله خود را موفقیتآمیز انجام دادند.
بر اساس گزارش نیویورکتایمز، این افراد برای دور زدن قفلهای امنیتی، مدام بین برنامههای مختلف مثل چتجیپیتی، کلاود، جمینای و دیپسیک جابهجا میشدند.
از سوی دیگر، گزارش مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS) نیز تایید میکند که هوش مصنوعی اکنون برای ساخت قطعات اسلحه با چاپگرهای سهبعدی و ساخت بمبها به کار میرود.

همچنین ارزیابیهای سازمان فناوری علیه تروریسم نشان میدهد که پلتفرمهای هوش مصنوعی هنوز ضعفهای زیادی دارند؛ چرا که در آزمایشهای انجامشده، این برنامهها تنها به نیمی از درخواستهای مربوط به ساخت بمب و تروریسم پاسخ منفی دادهاند.
اگرچه کارشناسان میگویند هوش مصنوعی هنوز نمیتواند جای تجربه واقعی انسان را در میدان جنگ بگیرد، اما دسترسی آسان به آن، زنگ خطری جدی برای امنیت جهانی است.
در این میان، سرعت بالای پیشرفت ابزارهای هوش مصنوعی و ناتوانی شرکتهای بزرگ در کنترل کامل این فناوری، کار را سختتر کرده است؛ چرا که افراطگرایان و گروه های سنی تندرو با ترفندهای ساده، به راحتی فیلترهای اخلاقی برنامهها را دور میزنند.
این وضعیت نشان میدهد که مقابله با تروریسم مدرن، نیازمند هوشیاری بیشتر و وضع قوانین سختگیرانه بینالمللی در دنیای دیجیتال است.




