فاجعه واقعه حرّه؛ واکاوی بزرگترین جنایت یزید بن معاویه در مدینهالنبی و بازخوانی ابعاد تاریخی و معاصر آن
فاجعه واقعه حرّه؛ واکاوی بزرگترین جنایت یزید بن معاویه در مدینهالنبی و بازخوانی ابعاد تاریخی و معاصر آن
شامگاه ۲۸ ذیالحجه، یادآور یکی از سیاهترین صفحات تاریخ اسلام پس از عاشوراست.
واقعه هولناک «حرّه» در سال ۶۳ هجری که در آن لشکر شام به فرمان یزید بن معاویه، حرمت مدینهالنبی را شکست و با قتلعام صحابه، حافظان قرآن و هتک حرمت نوامیس، جنایتی بیسابقه را در تاریخ بشریت رقم زد.
رویدادی تلخ که امروزه نیز جلوههای آن در رفتار گروههای تکفیری بازتولید شده است.
پس از شهادت مظلومانه امام حسین علیه السلام در کربلا، موج خشم و نارضایتی سراسر جهان اسلام را فرا گرفت.
در این میان، مردم مدینه پس از سفر هیئتی از بزرگان شهر به شام و مشاهده عینی فسق، شرب خمر و سگبازی یزید، بیعت خود را از او برداشتند و تحت رهبری «عبدالله بن حنظله» قیام کردند.
مردم، امویان ساکن در شهر را اخراج کردند، اما پاسخ یزید به این خیزش، گسیل داشتن لشکری خونخوار به فرماندهی مسلم بن عقبه بود.
دانشنامه جهان اسلام در تحلیل رویدادهای این فاجعه مینویسد که سپاهیان شام پس از شکست دادن مدافعان شهر در منطقه سنگستانی «حرّه واقم»، به مدت سه روز از سوی یزید مجاز به انجام هرگونه جنایتی شدند.
بنا اساس برخی از منابع تاریخی، در این سه روز خونین، بیش از ده هزار نفر از مردم مدینه از جمله ۸۰ تن از صحابه گرانقدر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و ۷۰۰ نفر از حافظان قرآن کریم به شهادت رسیدند.
عمق فاجعه به حدی بود که لشکر شام به حریم خانههای مردم تعرض کرده و طبق اسناد مکتوب تاریخی، به هزاران زن و دختر مدینه به صورت سیستماتیک تجاوز شد.
درباره موضع امام سجاد علیه السلام، کتاب شریف «ارشاد» شیخ مفید تبیین میکند که حضرت علی بن الحسین علیه السلام با آگاهی از ماهیت تحریکآمیز برخی جریانات مانند زبیریان و به منظور حفظ بقای شیعه و امامت، در این قیام شرکت نکردند.
با این حال، خانه ایشان به پناهگاهی امن برای آسیبدیدگان و حتی خانوادههای درمانده امویان مبدل شد.
در واکاوی ابعاد معاصر این رویداد، پیوند عمیقی میان این واقعه تاریخی و رفتارهای خشونت آمیر برخی از جریان های سنی تندرو عصر حاضر ترسیم میکند.
جنایات سنیهای تندرو نظیر القاعده، داعش، طالبان، بوکوحرام، الشباب، سپاه صحابه، لشکر جهنگوی، جماعت اسلامی پاکستان، حرکهالنضال الاسلامی (جندالله پاکستان)، انصار بیتالمقدس (یا ولایت سیناء)، جیشالاسلام، تحریرالشام، جیشالنصره، انصارالدین، حزبالتحریر، در ایجاد وحشت و هراس، غارت اموال و کشتار شیعیان و مظلومان در کشورهای مختلف، الگوبرداری آشکار و مدرنی از رفتار یزید بن معاویه در واقعه حرّه است که ضرورت بیداری جهان اسلام را دوچندان میسازد.
