معجزه شقالقمر؛ شکافته شدن ماه به اشاره پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، جلوهٔ ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام
معجزه شقالقمر؛ شکافته شدن ماه به اشاره پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، جلوهٔ ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام
سیزدهم ذیالحجه، تجلیگاه یکی از شکوهمندترین پدیدههای تاریخ اسلام است.
سالروز معجزهٔ بیهمتای «شقالقمر» که پنج سال پیش از هجرت، در شب چهاردهم ماه و به اذن لایزال الهی با سرانگشت گرهگشای حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله رقم خورد.
هنگامی که سران قریش در پهنهٔ مکه، ناباورانه دو نیم شدن قمر را بر فراز کوه حرا نگریستند و مسافرانِ دشتهای دور نیز بر این واقعهٔ متواتر گواهی دادند، حجت بر منکران تمام شد.
آیات اول و دوم سوره مبارکه قمر سندی جاودان بر تسلیمِ عالمِ تکوین در برابر ارادهٔ نبوی گردید؛ حقیقتی که علمای فریقین بر تواتر و اجماع قطعی آن سر فرود آوردهاند.
«اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ»، «قیامت نزدیک شد و ماه شکافت.»
اما این شکوه آسمانی، منشأ زمینیِ والایی دارد که در وجود منور وصی و جانشین معصوم پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابیطالب علیهالسلام متجلی است.
امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام، نقطهٔ پرگار و محور اصلی دیوان رسالت و نخستین ایمانآورنده، همواره در طوفانهای جفای مکه، در کنار رسول خدا صلی الله علیه وآله ایستادند.
عظمت مرتضوی در این است که ولایت آن حضرت، متمم و مکمل همان رسالتی است که افلاک را به اشارهای میشکافد.
اگر شقالقمر نشانهای از قدرت نبوت در تصرف کائنات است، وجود سراسر عدل و کمالحضرت امیرالمؤمنین علیه السلام، معجزهٔ زنده و بیبدیل تربیت نبوی در هدایت بشر است.
این روز بزرگ، میثاق ابدی معجزهٔ تکوین و عظمت تشریع در سایهسار نور احمدی و حیدری است.
