روز جهانی یادبود قربانیان تصادفات جادهای؛ زنگ خطری برای ارتقای ایمنی حملونقل و نگاهی به آمار نگرانکننده سوانح رانندگی در ایران و جهان

روز جهانی یادبود قربانیان تصادفات جادهای؛ زنگ خطری برای ارتقای ایمنی حملونقل و نگاهی به آمار نگرانکننده سوانح رانندگی در ایران و جهان

سومین یکشنبه ماه نوامبر که در سال ۲۰۲۶ میلادی مصادف با پانزدهم نوامبر است، از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی یادبود قربانیان تصادفات جادهای نامگذاری شده است تا ضمن گرامیداشت یاد جانباختگان و همدردی با آسیبدیدگان سوانح رانندگی، ضرورت اصلاح زیرساختها و ارتقای فرهنگ ترافیک در سراسر جهان مورد توجه قرار گیرد.

روز جهانی یادبود قربانیان تصادفات جادهای نخستین بار در سال ۱۹۹۳ میلادی توسط نهادهای مدنی فعال در حوزه ایمنی راهها پایهگذاری شد و در سال ۲۰۰۵ میلادی نیز به صورت رسمی در تقویم مجمع عمومی سازمان ملل متحد به ثبت رسید.
هدف اصلی از برگزاری این مناسبت در سومین یکشنبه نوامبر هر سال، جلب توجه دولتها، قانونگذاران و افکار عمومی به پیامدهای سنگین انسانی، اجتماعی و اقتصادی ناشی از سوانح رانندگی و همچنین قدردانی از تلاشهای شبانهروزی نیروهای امدادی، اورژانس و کادر درمان است که نخستین پاسخدهندگان به حوادث جادهای هستند.

به گزارش خبرگزاری اخبار شیعه، بر اساس آمارهای منتشرشده از سوی سازمان جهانی بهداشت، سالانه بیش از یک میلیون و صد و نود هزار نفر در سراسر جهان جان خود را بر اثر تصادفات جادهای از دست میدهند و دهها میلیون نفر نیز دچار مصدومیتهای شدید و معلولیتهای دائمی میشوند.
این سوانح همچنان نخستین عامل مرگومیر کودکان و جوانان پنج تا بیست و نه سال در جهان به شمار میرود و خسارتهای اقتصادی سنگینی را به خانوادهها و نظامهای سلامت تحمیل میکند.

در این میان، وضعیت تصادفات جادهای در ایران نیز همواره یکی از چالشهای جدی حوزه سلامت عمومی و حملونقل بوده است.
آمارهای رسمی پزشکی قانونی و نهادهای راهور در ایران نشان میدهد که سالانه نزدیک به بیست هزار نفر در حوادث رانندگی درونشهری و برونشهری جان خود را از دست میدهند و صدها هزار نفر نیز مجروح میشوند.

بخش قابل توجهی از این جانباختگان را افراد در سنین فعالیت اقتصادی و سرپرستان خانوار تشکیل میدهند که این امر تبعات اجتماعی و معیشتی گستردهای برای خانوادهها به دنبال دارد.
کارشناسان حوزه ترافیک، عواملی همچون خطای انسانی، سرعت غیرمجاز، فرسودگی ناوگان حملونقل، نقاط حادثهخیز جادهای و نقص در استانداردهای ایمنی خودروها را از مهمترین دلایل بالا بودن آمار تلفات جادهای در ایران میدانند و بر لزوم اجرای برنامههای جامع پیشگیری و نظارت دقیقتر تأکید میکنند.




