بررسی دلایل علمی و ساختاری بحران آب در ایران؛ چرا افزایش بارندگیهای فصلی و احیای موقت رودخانهها به معنای پایان کمآبی و خشکسالی نیست؟
بررسی دلایل علمی و ساختاری بحران آب در ایران؛ چرا افزایش بارندگیهای فصلی و احیای موقت رودخانهها به معنای پایان کمآبی و خشکسالی نیست؟
بارانهای شدید اخیر و زنده شدن موقت برخی از رودخانههای خشکشده ایران، اگرچه باعث خوشحالی مردم و کشاورزان شده است، اما نباید ما را دچار این اشتباه کند که بحران آب به پایان رسیده است.
کارشناسان هشدار میدهند که این بارشها موقتی هستند و به هیچ وجه نمیتوانند کمبود شدید آبهای زیرزمینی در ایران را جبران کنند یا مشکلات قدیمی مدیریت آب را از بین ببرند.
به گزارش خبرگزاری «آناتولی»، بررسیهای علمی نشان میدهد که به دلیل برداشتهای بیرویه و بیش از حد از چاهها در دهههای گذشته، زمین در بسیاری از مناطق ایران نشست کرده و خاک توانایی خود را برای ذخیره آب از دست داده است.
کارشناسان معتقدند که بدون اصلاح روشهای آبیاری در کشاورزی و بدون ساخت زیرساختهای مناسب برای جمعآوری سیلابها، این بارندگیها فقط یک مسکن کوتاهمدت هستند.
کارشناسان مذهبی نیز با توجه به اهمیت مذهبی و اخلاقی مصرف آب، بر توزیع و مصرف عادلانه آن تأکید دارند تا حق زندگی نسلهای آینده به خاطر رفتارهای امروز ما از بین نروود.
