درگذشت محقق برجسته حوزوی و مولف آثار کلیدی و مرجع علمی جهان شیعه و احیاگر گمنام میراث اهل بیت علیهم السلام علامه محمدرضا مامقانی
درگذشت محقق برجسته حوزوی و مولف آثار کلیدی و مرجع علمی جهان شیعه و احیاگر گمنام میراث اهل بیت علیهم السلام علامه محمدرضا مامقانی
درگذشت فقیه محقق و خادم دیرین مکتب اهل بیت، علامه محمدرضا مامقانی، تنها فقدان یک پژوهشگر پرکار نبود، بلکه وداع با عالمی وارسته، مردمدار و غیرتمند بود که علم را با اخلاص، تواضع و دفاع شجاعانه از اعتقادات درآمیخت.
خبر درگذشت علامه محمدرضا مامقانی، محقق برجستۀ حوزۀ علمیۀ قم، اندوهی عمیق در میان حوزویان و علاقهمندان معارف اهل بیت برانگیخت.
او از جمله عالمانی بود که با وجود تن رنجور و بیماریهای متعدد، لحظهای از تحقیق، تألیف و احیای آثار علمی بازنایستاد و تا پایان عمر، بار سنگین پژوهش را با صبر و مجاهدت به دوش کشید.
تلاشی که بسیاری آن را فراتر از توان معمول میدانستند.
علامه محمدرضا مامقانی در نجف اشرف و در خانوادهای ریشهدار در علم و فقاهت پرورش یافت.
نسب او از یکسو به خاندان مامقانی و از سوی دیگر به بیت کاشفالغطاء میرسید.
وی از نوادگان شیخ محمدحسن مامقانی و شیخ جعفر کاشفالغطاء بود و سالها به تدریس و تحقیق در علوم حوزوی اشتغال داشت.
با اینهمه، هرگز به حسب و نسب علمی خود تکیه نکرد و تواضع کمنظیرش، او را در نگاه شاگردان و مردم ممتاز میساخت.
در پی فشار حکومت بعث عراق در سال ۱۳۹۱ قمری، همراه پدر به ایران مهاجرت کرد و مدتی در مشهد به تحصیل دانشگاهی و حوزوی ادامه داد، و در دانشکده فقه رتبه اول را کسب نمود، سپس برای تکمیل تحصیلات عالی حوزوی به قم رفت.
او از شاگردان آیات عظام سید محمدکاظم شریعتمداری، میرزا کاظم تبریزی، میرزاجواد تبریزی، شیخ حسین وحید خراسانی، سید محمد روحانی، سید ابوالقاسم کوکبی و سید محمدباقر حجت طباطبائی بود و سالها از محضر این استادان در درس خارج فقه و اصول بهره برد.
یکی از برجستهترین فضائل علمی و اعتقادی او، دفاع غیرتمندانه و مستند از حریم فاطمی بود.
تألیفاتی دقیق همچون «الهجوم علی بیت فاطمه» و گردآوری مدارک مظلومیت و شهادت صدیقۀ طاهره از منابع اهل تسنن، بدون ذکر نام خود و در گمنامی، جلوهای روشن از اخلاص و روح تولی و تبری در او بهشمار میآمد.
تا آنجا که در نوشته های خویش، خود را «عبدالزهرا عبدالمهدی» میخواند.
همین روحیه، او را به نماد عالمی ولایی و شجاع در دفاع از باورهایش تبدیل کرده بود.
در کنار جایگاه علمی، مردمداری و اخلاق اجتماعی علامه محمدرضا مامقانی زبانزد بود.
خنده و روی گشادهاش جز در مصائب اهل بیت محو نمیشد.
در روضههای هفتگی، از فقیه و مدرس تا طلبۀ تازهوارد، از تاجر تا فقیر، همگان با گرمی و احترام یکسان نزد او احترام و پذیرفته میشدند.
برخورد صمیمی، مزاح لطیف و توجه به حال مخاطب، دلها را مجذوب او میکرد.
از این فقیه محقق، بیش از 80 اثر علمی در حوزههای فقه، حدیث، رجال و درایه برجای مانده است.
از جمله آثار ایشان می توان «معجم الرموز والإشارات»، تحقیق و استدراک «تنقيح المقال در علم رجال»، حاشیه بر «مقباس الهدایة» و تحقیق «مثالب النواصب» اشاره نمود.
او «سعید زیست و سعید درگذشت» و یادش بهعنوان عالمی وارسته، غیرتمند و بیادعا در حافظۀ حوزههای علمیه ماندگار خواهد ماند.
